
از من پرسید : دیشب خوب خوابیدی ؟
گفتم : (( تا حدودی، اما کیفیت خوبی نداشت هرچند دیگه به این مدل خوابیدن عادت کردم )) اما نمی تونستم علتش رو توضیح بدم، تازه اگر هم می گفتم علتش چیه، چیزی تغییر نمی کرد، مگر اینکه می شد تو زمان سفر کرد و رفت به گذشته تا جلوی اتفاقاتی که افتاده بود رو می گرفتم اما این جزو محالات بود. همیشه سعی می کنم همین جواب های دم دستی رو بدم چون واقعا درکش برای کسی که تو شرایط من نبوده، خیلی سخته و از طرفی از این بابت ناراحت نیستم که طرف مقابلم درکم نکنه، هیچ واجب نیست که به خاطر من یکی دوباره عذاب بکشه.
از اینکه درست راس ساعت هشت و هشت دقیقه بهش پیام داده بودم تعجب کرده بود و برام شکلک خنده فرستاد، انگار یک جور عمدی در کار بود و من می خواستم آگاهانه در زمان مشخصی غافل گیرش کنم، اما واقعا این طور نبود.
بعد از اینکه ساعت پنج و بیست دقیقه از خواب بلند شدم، رفتم برای خودم یک نوشیدنی گرم درست کردم، هوا ابری بود با سرمایی دلپذیر، از شب قبلش تصمیم داشتم که برم بدوام اما همیشه احساس سنگینی و خواب آلودگی صبح های پاییزی مانع این می شد که تصمیم درست بگیرم و اینجاست که باید از نیروی اراده استفاده میکردم.
پاییز به طور رسمی از پنجمین روز از آغاز فصل شروع شده بود، چند روز گذشته آنقدر گرم بودن که می شد گفت تابستون دارد برای موندن مقاومت می کنه، اما بالاخره امروز هوا سرد و بارانی شد و دیگه خبری از خورشید تابستونی نبود.
مدتی طول می کشید تا نوشیدنیم سرد بشه، پس کمی مطالعه کردم و هم زمان جرعه جرعه می نوشیدم. ساعت شش و نیم بود که به تنبلیم غلبه کردم، لباس ورزشی پوشیدم و از خانه زدم بیرون، دمای هوا دقیقا همون چیزی بود که بعد از چهار برج انتظارشو می کشیدم، چند قطره بارون هم تو فضا معلق بود که البته اونقدری نبود که زمینو خیس کنه. در نتیجه باید از بابت یه روز فوق العاده شکرگزار می بودم، هرچند که نتوستم مثل چند هفته گذشته بالای سی دقیقه بدوام، اما همینکه پس از مدتی تونسته بودم از سکون خارج بشم عالی بود.
تو مسیر برگشت نون سنگک گرفتم و بعد از حمام و خوردن صبحانه، دوباره به خوندن کتاب شکار گوسفند وحشی مشغول شدم و بعد از اینکه کمی از اونو خوندم، نگاهی به یکی از داستان های کوتاه کتاب کودکان هم غیر نظامی هستند انداختم.
همونطور که گفتم، کیفیت خواب شبانه ام چنگی به دل نمی زد، چشمام سنگین شده بودن و نیاز داشتم تا دوباره کمی بخوابم. درست در لحظه ای که می خواستم چشمامو ببندم، پیام دادم و این یعنی بعد ساعت هشت و هشت دقیقه به خوابی رفتم که کیفیت پایینی داشت.
17 مهر 1400
علی دادخواه