ویرگول
ورودثبت نام
علی دادخواه
علی دادخواهنانوا هم جوش شیرین می زند...
علی دادخواه
علی دادخواه
خواندن ۱ دقیقه·۳ سال پیش

دیگر شوق سفر ندارم




دیگر شوق سفر ندارم
می گذارم
پای خسته ام
در خاک سرد تنهایی
ریشه بدواند
بهار نزدیک است
ولی من
میل به پاییز دارم
دوست دارم
در رنگارنگ برگ های مرده ی فصل خزان
خانه ای ابدی داشته باشم
چون درختی کهن
به آسمان
به هوایی
که به عطر دل انگیز رهایی
آکنده است
چنگ اندازم
و همه ی این اکسیژن
این پاکیزگی را
به یغما برم
و اینک من
جزوی از این جنگلم
جزوی از این سرزمین مادری
و در انتظار رهگذری
که زیبایی ام را
در چشم او ببینم...



کلمات
در تحمل درد
فریاد می کشند
زیر بار سنگین آخرین نگاهت
نفس هایم
به شماره افتاده اند
و هر سخن
که می گفتی
چون تیری
بر پیکرم می نشست
اما من باز هم خوشحال بودم
و می خواستم
تمام جانم را
تقدیمت کنم
و اگر می شد
دوست داشتم
در این آخرین بار
تا ابد
جاویدان شوم
وقتی که می رفتی
من جز زیبایی
در گام هایت
چیزی نمی دیدم
و از شوق
می گریستم
اصلا یادم نبود
که آمده بودی برای رفتن
و من آن دم
در وجودت
ذوب می شدم
تو در انتهای جهان
غروب می کردی
و من باز هم می خندیدم
و فکر می کردم
چقدر خوشبختم...



چه قدر باید بگذرد
تا من
در راهی که تو را گم کرده ام
پیر شوم
آیا می شود
باز دوباره
پیدایت کنم؟
آیا می توانم
آغوشت را
حتی برای لحظه ای
دوباره تجربه کنم
آه که بوی پیراهنت
می تواند
دل پیرم را
دوباره جوان کند
و مرگ را
هزاران بار
به تاخیر اندازد...







11 شهریور 1402

علی دادخواه






پاییز
۲۳
۹
علی دادخواه
علی دادخواه
نانوا هم جوش شیرین می زند...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید