ویرگول
ورودثبت نام
علی دادخواه
علی دادخواهنانوا هم جوش شیرین می زند...
علی دادخواه
علی دادخواه
خواندن ۲ دقیقه·۴ سال پیش

دو یادداشت روزانه کوتاه



در روزهایی هستم که که دقیقا نمیدانم قرار است دست به چه کاری بزنم و یا چه تصمیمی می خواهم اتخاذ کنم. از این همه دسترسی آسان به همه جای جهان، سرک کشیدن به همه ی آنچه انسان ها از خود به نمایش می گذارند و از اینکه به جای صبر، شتاب بر من چیره شده است، سخت پریشان احوالم.

انگار تعلق به این دنیای جدید برایم گناهی است کبیره و می بایست هر چه زودتر دست به دامان خدا شوم و راه استغفار در پیش گیرم. اما مگر به همین آسانی می شود دست از همه چیز شست و مثل راهبه ای در معبدی نشست و صبح تا شب فقط ذکر گفت و دهان بر هر چه خوراکی لذیذ بست؟

برای اینکه حداقل قدمی کوچک برای بهتر شدن برداشته باشم، سعی می کنم همین نوشته را کمی طولانی تر و در فرصت هایی که در آینده برایم پیش می آید مکتوب کنم. این عادت را که هر چه را که می نویسم باید سریع در معرض دید همگان قرار بگیرد، سخت عذابم می دهد.

پنجم اسفند 1401



می دانم یکی از رسالت های من در این دنیا نوشتن است، اما عواملی باعث می شوند تا گاهی شدیدا حس انزجار از نوشتن وجودم را فرا بگیرد. درست شبیه زنی هستم که به اختیار خود، جنینی را آبستن است و هر لحظه در انتظار تولد کودک خویش، ثانیه شماری می کند ولی درست در لحظه ی تولد از کار خود پشیمان می شود و در دلش آرزو می کند که کاش هیچ گاه نوزادی را طلب نمی کرده و مثل بقیه ی مردم به زندگی معمولی اش می پرداخته است.

اما برای من این بارداری ناخواسته است و نمی توانم با هیچ روشی جلوی شکل گیری جمله ها را در ذهن خود بگیرم. همیشه وضع حمل می کنم بی آنکه اختیاری داشته باشم یا اینکه جهان حق انتخاب را به من بدهد که می توانم حتی برای مدتی محدود، فارغ از هر فکر و خیالی، کمی با خیالی آسوده زندگی کنم.

صبح شنبه 6 اسفند 1401





۲۵
۸
علی دادخواه
علی دادخواه
نانوا هم جوش شیرین می زند...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید