ویرگول
ورودثبت نام
علی دادخواه
علی دادخواهنانوا هم جوش شیرین می زند...
علی دادخواه
علی دادخواه
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

دورهمی زنانه با طعم تنباکوی خوانساری !



شبکه اجتماعی از نوع ایرانی :))
شبکه اجتماعی از نوع ایرانی :))

وقتی قرار بود جماعت زن های همسایه، دور همی شان خانه ما باشد، خواهر سومی مسئول مخصوص تهیه بساط عیش و نوش علی الخصوص قلیان با طعم تنباکوی چوب خوانساری بود.

باید صبح وسایل را از داخل کمد چوبی داخل آشپزخانه بیرون می آورد و کم و کسری ها را بررسی می کرد تا خدای نکرده مورد غضب مادرم قرار نگیرد چون می دانست که اولین اشتباه مساوی است با آخرین اشتباه او و باید طعم شیرین کتک و سرزنش را بچشد !

البته او دیگر نگرانی بابت این موضوع نداشت و حداقل بعد از دو سه بار خرابکاری و آموزش های دیکتاتورمآبانه مادر، می دانست چطور باید کارش را به نحو احسن انجام دهد طوری دل همه ی زن های محله را با آن قلیان هایی که چاق می کرد، بدست آورده بود و این بود که گاهی جهت اداره مجالس دیگر و دورهمی های کوچه های بالا و پایین تر از محله ما، دعوت نامه هایی دریافت می کرد که البته با مخالفت صریح مادر این موضوع لغو می شد. آخر مگر آن حسادت زنانه می گذاشت تا خواهرم برود و بهترین قلیان محله را برای یک مجلس دیگر چاق کند، اصلا علت شلوغی های مجلس خانه ما همین طعم چوب تنباکویی بود که خواهرم با وسواس زیاد اول آن را از شب قبل داخل آب خیس می کرد که وقتی دودش به کام خانم ها می رفت، در راه بازگشت از ریه های آن ها، هوش را هم از مغزشان با خود به بیرون هدایت می کرد و شاید بتوان به قول امروزی ها گفت که حسابی چت می زدند و مجلس زنانه بیشتر به کامشان می چسبید.



دورهمی در طبیعت !
دورهمی در طبیعت !





من پنج سالم بود و از دور شاهد این دورهمی ها و صدای قل قل قلیان ها و گاه و بی گاه، قهقهه هایشان بودم و با ذهن کودکانه ای که داشتم نمیدانستم چه چیز باعث شده که این زن ها ساعت ها کنار هم بنشینند و در آن مجلس دود آلود و کمی رازآلود با هم گفتمان کنند.



اینم یه عکس یادگاری دیگه :))
اینم یه عکس یادگاری دیگه :))


آن زمان ها هیچ کس حتی تلفن ثابت هم نداشت و همین دورهمی های زنانه، شبکه ای بزرگ برای تبادلات اطلاعات محسوب می شد.

یادم هست اگر کسی می خواست به سربازخانه زنگ بزند و حال پسرش را جویا شود، بایدمی رفت مخابرات، یا بقالی اصغر آقا سرکوچه که به تازگی تلفن کشیده بود و کلی هم فخر با آن می فروخت.



چه صفای داره، قلیان با هندوانه !
چه صفای داره، قلیان با هندوانه !




الان سال ها از آن دوران می گذرد و من دیگر شاهد هیچ مجلس زنانه ای به آن سبک کلاسیک نیستم و فکر کنم دیگر خواهرم هم یادش رفته زمانی برای خودش سلطان چاق کردن قلیان های بزرگترین مجالس زنانه آن زمان بوده است.




داستان

اردیبهشت 99

علی دادخواه



اگر دوست داشتین به این مطلب که برای مسابقه اردیبهشت جناب دست انداز نوشته ام رای بدین تا به امید خدا برنده بشم :))

https://vrgl.ir/NoJYn







داستاننوستالژیشبکه های اجتماعی
۳۴
۱۲
علی دادخواه
علی دادخواه
نانوا هم جوش شیرین می زند...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید