
درسهایی از انقلاب فرانسه برای همه
۱
بیش از ۵ برج طول کشید تا مجموعهی ۱۰ جلدی غرش طوفان(سه جلد ژوزف بالسامو + ۷ جلد غرش طوفان) را به طور کامل مطالعه کنم. یک شاهکار تاریخی با چاشنی داستان سرایی تا سردی و زمختی روایت یک انقلاب بزرگ را برای خواننده قابل تحمل کند.
به راستی اگر نویسندگانی چون الکساندر دوما و لئو تولستوی نبودند، چه کسی میتوانست به این زیبایی و با زبانی شیرین و روان، اتفاقات بزرگی مثل انقلاب فرانسه و جنگ ناپلئون با روسیه را شرح دهد!
از طرفی دیگر، حال که چنین شاهکارهایی خلق و به آسانی در اختیار ما قرار گرفتهاند، آیا وظیفهی ما ایجاب نمیکند که برای چنین کتابهای ارزشمندی وقت بگذاریم و با مطالعهی آنها، دست از رفتارهای جاهلانهی خود برداریم!؟ مادامی که ما از تاریخ درس نگیریم، هربار با رفتار و اعمال نابجای خود، دوباره اتفاقات گذشته را رقم زده و دچار ضرر و زیان میشویم.
۲
انقلاب فرانسه حاوی درسهای بسیار نابی است تا آنجا که میتوان آن را به عنوان یک درس عمومی بسیار مهم و با اهمیت در مدرسه، دانشگاه و در سطوح بالاتر برای دولت مردان ارائه داد، اما متاسفانه یا بدبختانه، سیستم آموزشی میل ندارد برای آگاه کردن مردم قدمی بردارد چون میترسد و فکر میکند این کار به ضرر حکومت است در صورتی که اگر قشر جوان کشور به درستی آگاه شود، هیج گاه شاهد جنگها، اعتراضات و کشتارهای خیابانی نخواهیم بود.
و همین عدم آگاهی از تاریخ است که وسیلهای میشود تا بیگانگان از آن بیشترین استفاده را ببرند و به راحتی بتوانند با تحریف تاریخ و همچنین دادن اطلاعات غلط، جامعه را به سمت آشوب و نا امنی بکشانند.
۳
بخشهای از کتاب:
اگر یک ملت سیر انقلاب بکند(و سیر به ندرت به فکر انقلاب میافتد) مبارزه با آن گرچه دشوار است اما غیر ممکن نیست اما مبارزه با یک ملت گرسنه که مبادرت به انقلاب مینماید جنون است و هرچه شکم ملت خالیتر باشد در انقلاب، زیادتر استقامت به خرج میدهد.
یکی از مشخصات انقلاب این است که آنهایی را که زیر هستند بالا میآورد و آنهایی را که بالا هستند زیر میبرد.
عوامالناس در دورههای انقلابی، حتی در دورههای غیر انقلابی، از مطالبی که بوی خون از آن استشمام شود و لهیب آتش از آن به نظر برسد خوششان میآید و تصور میکنند که اگر همه به قتل برسند و جویهای خون راه بیندازند کارها اصلاح خواهد شد و طبقه فقیر دارای جاه و مال خواهد گردید و غافل از این هستند که شاید یک یا دو یا ده نفر از افراد طبقهی فقیر به جاه و مال برسند ولی بقیه همچنان گرسنه خواهند ماند زیرا با جوی خون و ایجاد حریق و انهدام شهرها نمیتوان ملتی را سیر کرد. البته با این وسایل میتوان طبقهای را از بین برد همانگونه که انقلاب فرانسه طبقهی اشراف را از بین برد اما سیر کردن شکم یک ملت محتاج یک برنامهی اصلاحی منظم است که باید مرحله به مرحله به موقع اجرا گذاشته شود.
چون سیاست، به طور کلی بیعاطفه است و یک مرد سیاسی که حاضر نیست موری را بیازارد هنگامی که وارد مبارزه میشود به نام سیاست مرتکب فجیعترین تبهکاریها میگردد و نام آن را خدمت به ملت یا وطن یا طرفداری از آزادی میگذارد.
من نمیدانم که چرا نوع بشر این طور است که وقتی درنده میشود هیچ درندهای از حیث سبعیت به پای او نمیرسد.
حکومت جمهوری در هر مملکتی نمیتواند به وجود بیاید بلکه جمهوری در کشوری قابل به وجود آمدن است که در آنجا عوامفریبی و حرص و طمع و بخل نباشد و افراد بتوانند که از منافع خصوصی، تا اندازهای، برای منافع عمومی صرف نظر نمایند وگرنه ممکن است که رژیم جمهوری برای آن ملت مبدل به جهنم گردد.
چون بدبختی به منزلهی سنگ محک است و همانطور که سنگ محک نشان میدهد که آیا طلا، پاک میباشد یا غش دارد، بدبختی هم سبب میشود که روحیهی واقعی انسان آشکار بشود. اگر کسی در موقع بدبختی ثابت کرد که دارای صفات پسندیده میباشد، او را میتوان دارای خصایل نیکو دانست وگرنه در موقع نیک بختی و هنگامی که کسی روی تخت سلطنت نشسته به سهولت میتواند خود را مردی برجسته نشان بدهد چون همه حاضرند که به او تملق بگویند و اطرافیان کوچکترین صفت نیکوی او را مانند یکی از خوارق عادات یا اعجاز به جلوه در میآورند.
سلاطین فرانسه چون زن خود را از بین شاهزاده خانمهای بیگانه انتخاب میکردند با بیگانه قوم و خویش بودند و با خودی بیگانه.
در انقلاب گرچه حکومت استبدادی از بین میرود ولی شاید یک نوع عوامفریبی دموکراسی جای آن را بگیرد که از بعضی از جهات بدتر از حکومت استبدادی گذشته خواهد گردید.
بهترین وسیله برای جلوگیری از طغیان خشم و حسادت دیگران این است که سعادتمندان و اغنیا دیگران را در سعادت و ثروت خود تا اندازهای سهیم کنند و برادران نوعی آنها بفهمند که میتوانند قدری از سعادت و ثروت آنها برخوردار گردند که در این صورت آن نیکبختی و ثروت را تقریباً از خود میدانند و درصدد برنمیآیند که از صاحبش بگیرند و او را مانند خود کنند، ولی این حقیقت را همه به کار نمیبرند و چون همه از این اصل بیخبرند یا نمیخواهند به کار برند این طور میشود که گاه در زندگی ملتها طوفانهای وحشتناک وزیدن میگیرد و تر و خشک را میسوزاند.
۴
انقلاب زن، زندگی، آزادی و انقلابهای آینده
من به کسانی که به دنبال براندازی و خواهان یک حکومت جدید هستند پیشنهاد میکنم قبل از هر اقدامی، بخش کوچکی از عمر خود را اختصاص به مطالعهی تاریخ انقلاب فرانسه بدهند. مطمئن هستم بعد از خواندن کتاب ۱۰ جلدی غرش طوفان، به این نتیجه خواهند رسید که باید برای بقاء همین حکومت فعلی تلاش کنند و البته بکوشند تا به تدریج و آرام آرام، دست به اصلاحات بزنند، زیرا این را خواهند فهمید که هزینهی یک انقلاب جدید بسیار و بسیار بیشتر از اصلاح آن خواهد بود و متاسفانه این هزینهی گران را بایستی نسل کنونی و بعد از انقلاب پرداخت کنند. همانطور که مردم فرانسه، هزینهی انقلاب خود را با سرهایی که زیر گیوتین رفت، پرداخت کردند.
۵
جوان امروزی میخواهد آزاد باشد، به دنبال عدالت است، پوشش اجباری نمیخواهد، دوست دارد که مثل سایر جوامع پیشرفته زندگی کند و در نهایت خواهان رفاه و شغل مناسب است، این ها حق او هستند، اما برای به دست آوردن این موارد، بایستی آگاهانه قدم بردارد نه اینکه در نهایت همان زندگی قبلی خود را هم از دست بدهد.
انقلاب لازم است اما نه با جنگ، خونریزی و افراطگری، چون حکومتی که با خشونت سرنگون شود، دوباره خشونتی جدید را جایگزین خواهد کرد، این را من نمیگویم، اتفاقی است که بارها در تاریخ بشر تکرار شده است.
متاسفانه چه نسل جدید و چه نسل قدیمی، اهل مطالعه نیستند، میگذارند همچون گلهای گوسفند، رسانه آنها را رهبری کند، غافل از اینکه به جای رسیدن به خوشبختی، روزهای تیرهای در انتظار آنها خواهد بود.
در مسیر انقلاب فرانسه، کشورهایی چون انگلیس با اعزام نیروهایی تعلیم دیده، سعی بر این داشتند که روند انقلاب را به نفع کشور خود تغییر دهند و این افراد با ایجاد آشوب و اختلال، باعث میشدند تا انقلاب از مسیر اصلی خود منحرف شود. مانند این اقدام را بارها در آشوبها و اعتراضات چند سال گذشتهی کشور خودمان، بارها دیدهایم.
۶
متاسفانه هنوز دولت مردان ایران در خواب زمستانی هستند و یا اینکه نمیخواهند از این خواب خوش بیدار شوند. البته اگر در جهت بهبود اوضاع کشور قدمی برندارند، دیر یا زود، این جوخههای اعدام هستند که آنها را هوشیار خواهند کرد، همانطور که خانوادهی سلطنتی لوئی شانزدهم در نهایت سر خود را زیر گیوتین از دست دادند در صورتی که میتوانستند با انجام اصلاحاتی در ادارهی امور کشور، زمان بیشتری را زندگی کنند و مانع از این بشوند که سلسله حکومت چند صد سالهی آنها نابود شود.
۷
باید بگویم که اگر مردم میدانستند بهای انقلابی که با خشونت به پیروزی میرسد، جز قتل عام بیگناهان به همراه گناهکاران نیست، هیچ وقت انقلاب را انتخاب نمیکردند و به دنبال مسیر بهتری برای رسیدن به خواستههای مشروعشان بودند. همان طور که مطمئن هستم که در جریان انقلاب ۵۷ ایران، انسانهای بیگناهی هم در اثر افراطگری، جان خود را بی جهت از دست دادند.
۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۴