
جوانم
اما ذهن کهنسالی دارم
انگار جوانی را
یک روز
اشتباهی داده ام
به دست کودکی بازیگوش
یا شاید
آن را
لابلای آتش چهار شنبه سوری آخر سال
سوزانده ام
و بارها
بی آنکه حواسم باشد
از روی آن
جسته ام
شاید هم اشتباه می کنم
و ممکن است
آن را
در چمدان تو
روزی که می خواستی بروی
جا گذاشته ام
وقتی اشک هایم
مانعی
برای رفتنت
نشد
یادت هست؟
پس لطفی کن
و میان آن لباس های گلدارت
نگاهی بینداز
شاید جوانی من
مثل آن عطری که از تو
جا ماند
جا مانده است...
اسفند 98
علی دادخواه