
به من اجازه بده
تا کمی از سیاهی درونم را
با سپیدی خیال تو
در آمیزم
و آن را
مرهمی کنم
بر زخم های پوسیده
و چرک گرفته تنی که
جوانی اش را
زمانه
به تاراج برده است
به من اجازه بده
تا روح خسته ام را
به شانه های تو
تکیه دهم
شاید
چند شعر قدیمی یادم آمد
قول می دهم
آنها را
آنقدر بلند بخوانم
تا تمام مرغ های مهاجر
کمی به حال من
گریه کنن
من تنها به تو دل بسته ام
به من اجازه بده
تنها
عاشق تو باشم...
17 مرداد 1399
علی دادخواه