
در کار خیر هیچ حاجت به استخاره نیست
در بوسه زدن بر لب سرخ تو به گمانم هیچ گناهی نیست
اگر بیشتر از این برای وصال تاخیر کنی
هر گناهی انجام دهم از گردن وجدانت جدا نیست
من جوانم ای معشوق پر هوس زودتر کاری بکن
عشق چون در پیری سر زند هیچ اختیارش نیست
عشوه بر همگان می فروشی ای یار گناه کار من
بر من سخت میگیری انگار آن همه هیچ عیب نیست
عاقبت تدبیری می کنم تا جبران کنم بی مهری ات را
می دانم این کار من در تقابل با آن همه حیله هیچ نیست
جز من کسی رفیق تنهاییت نیست
خوب می دانی این را اما هیچ خیالت نیست
در به در می گردی همدمی پیدا کنی
من که همیشه در برت هستم اما حواست نیست
در روزگاری که همیشه مرغ همسایه غاز است
از تو بیشتر از بقیه هیچ انتظاری نیست
صبر می کنم بر همه رنج های عشق تو
بدان این فراغ برای عاشق کم دردی نیست
عاقبت روزی غیبتم را خواهی فهمی اما چه حیف
آن کسی که دوستت داشت دیگر در این جهان نیست
اشک می ریزم هر لحظه اما بی دلیل
چشمه ی اشکم خشک خواهد شد روزی بی دلیل
آه من در هستی گم شد ولی
حسرتی از تو ماند بر دلم بی دلیل
می کوشم و می دانم بیهوده است
هر تلاشم بر تو بی ثمر افتاد اما بی دلیل
نمی دانم روزگار چه کینه ای دارد با من
رنج در پی رنج می آورد بی دلیل
من فقط می خواستم قسمت هم باشیم ولی
سرنوشت سر جنگ دارد با من اما بی دلیل
حاصل یک عمر تلاش چه زود بیهوده می شود
قلب در سینه ی جوان ها چه زود فاسد می شود
ای زندگی به چه دلیلی بر من سخت گرفته ای
عاقبت از این جهان چه نعمتی بعد مرگم حاصل می شود
ما که می دانیم در آخر هر چه کاشته ایم بر باد است
تکلیف این عمر که با سختی ها گذشت چه می شود
ای خدا سهم ما از زمین جز دردی بی درمان نبود
باز در آخرت چه عذاب ها از کارنامه ام حاصل می شود
29 مهر 1402
علی دادخواه