ویرگول
ورودثبت نام
علی دادخواه
علی دادخواهنانوا هم جوش شیرین می زند...
علی دادخواه
علی دادخواه
خواندن ۴ دقیقه·۳ سال پیش

برای ماندگاری ات کاری بکن




بالاخره بعد از پنج سال نوشتن در ویرگول تصمیم گرفتم تا رونوشتی از بعضی از مطالب منتشر شده ام را در جایی ذخیره کنم تا اگر یک وقتی سایت پرید و محتوایش هم به فنا رفت، حداقل به بخشی از نوشته هایم دسترسی داشته باشم و البته بیشتر همان مطالبی که شبیه شعر هستند برایم مهم است.

البته از خیلی قبل تر دوست داشتم این کار را انجام بدهم و حتی وقتی که مطالب منتشر شده ام زیاد نشده بود، مقداری را در داخل کامپیوتر ذخیره کردم اما تنبلی و بی حوصلگی مانع از این شد که کار را ادامه بدهم. در حال حاضر فکر کردم نیاز به بایگانی همه ی مطالب نیست و دیدم به شعرهایم بیشتر نیازمندم تا نوشته های پراکنده ای که در مورد موضوعات پراکنده است.

برای برداشت رو نوشت بهترین کار یادداشت کردن در یک سرسید است اما از آنجایی که من حوصله ی این کار را هم نداشتم، تصمیم گرفتم یک کانال خصوصی در ایتا ایجاد و شعرهایم را به آنجا انتقال بدهم. این کار چند مزیت برایم داشت. اول اینکه دفترچه یادداشت گوشی را خلوت کردم و دوم اینکه دیگر نیاز نبود وقت زیادی برای نوشتن صرف کنم.

کار دیگری که انجام دادم این بود که با استفاده از دو هشتگ(#) با عنوان منتشر شده و منتشر نشده، مطالب داخل کانال را دسته بندی کردم تا هم دسترسی راحتی به آنها داشته باشم و هم اینکه از تعداد آنها اطلاع داشته باشم. هرچند که هنوز کار تمام نشده اما اگر هر روز حداقل نیم ساعت وقت بگذارم احتمالا زیاد طول نمی کشد که کار کانال تمام می شود.

این دسته بندی در کانال باعث شد که شعرهایی که قصد انتشارشان را نداشتم هم از داخل دفترچه گوشی خارج شود، در غیر این صورت شاید به علت اشتباهی همه ی آنها پاک می شد و من فقط شعرهای داخل ویرگول را داشتم.

احساس خوبی دارم که دارم بعد مدت نوشته هایم را مرتب می کنم، حس پدری را دارم که فرزندانش را در خانه جمع می کند و خیالش از بابت بودن همه ی آنها راحت است. البته این را بگویم که در طول این سال ها هر بار که ویرگول به مشکل بر می خورد با خود می گفتم اگر سایت بالا نیاید دیگر به هیچ کدام از نوشته هایم دسترسی نخواهم داشت و همچنین دوستانی که آنجا دارم. البته نویسنده های حرفه ای ویرگول کانالی دارند که نوشته هایشان را آنجا هم می گذارند. پیشنهادم این هست که اگر می خواهید از بابت مطالبی که در ویرگول می گذارید خاطر جمع باشید، یک کانال برای خودتان ایجاد کنید و هم زمان که نوشته تان را منتشر می کنید، آن را در کانال هم قرار بدهید.

گاهی به این فکر می کنم که اگر بعضی از شعرهایم را در قالب یک کتاب چاپ کنم، حداقل باعث ماندگاری آنها می شوم، اما امشب که داشتم همه ی آنها را در یک کانال ذخیره می کردم، گفتم کتاب را بی خیال، همین که الان به همه ی آنها دسترسی دارم کفایت می کند، بیخود درختان را برای نوشته هایت تباه نکن، آنقدر شاعر خوب داریم که تو در بین آنها مثل قطره ای در دریا. از طرفی شعرهای بدرد نخورم را هم دور نمی ریزم، و با هشتگ منتشر نشده می گذارم کنار باقی نوشته های کانال.

حالا اگر روزی خواسته باشم به جای دیگری کوچ کنم یا اصلا قید بودن در ویرگول را بزنم، این کار برایم راحت تر است، نه اینکه بخواهم قهر کنم، بالاخره گاهی انسان می خواهد خانه ی اجاره ای اش را در فضای مجازی خالی کند و برود، می خواهد فقط در واقعیت نفس بکشد و اندک زمانی که خدا در اختیارش گذاشته را با انسان های واقعی بگذراند، درست مثل قدیم ها که خبری از تکنولوژی نبود و با مجله و روزنامه می فهمیدیم چه خبر است در دنیا و برای فهمیدن احوال دوستی برایش نامه می نوشتیم، وای که چه دنیای شیرینی بود و حیف که گذشت.

در هر صورت قصد رفتن ندارم و شما هم نروید، اما اگر به نوشته های خودتان علاقه مند هستید، آنها را جایی مطمئن ذخیره کنید، شاید بخواهید آنها را بعد خود برای عزیزی به یادگار بگذارید.



پ.ن :

بیا تا چای بنوشیم

دنیا فقط با نوشیدن یک فنجان چای تلخ

جای بهتری می شود...




27 مهر 1402




ویرگول
۲۲
۱۴
علی دادخواه
علی دادخواه
نانوا هم جوش شیرین می زند...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید