ویرگول
ورودثبت نام
علی دادخواه
علی دادخواهنانوا هم جوش شیرین می زند...
علی دادخواه
علی دادخواه
خواندن ۳ دقیقه·۷ سال پیش

اولین بار که شلوار جین پوشیدم !



جون چه پسری !!!!!
جون چه پسری !!!!!



اولین بار که شلوار جین پوشیدم، اول راهنمایی بود و نظر خیلی از بچه های همجنس گرا شدیدا به من جلب شد و هرکسی من را با آن ظاهر می دید، می گفت : جووووون چه پسری !!!!!

آن روزها بیشتر شلوارهای پارچه ای ساسون دار گشاد مد بود و پوشیدن لباس های جدیدی مثل جین زیاد عرف جامعه نبود و هر کسی که از این جور لباس ها می پوشید، بیشتر به چشم طعمه نگاهش می کردند و این نوع پوشش یک نوع هنجار شکنی محسوب می شد.




عکس یادگاری من با رفیقام :))
عکس یادگاری من با رفیقام :))


پس از چند روز پوشیدن آن شلوار کذایی و شنیدن انواع متلک ها و پیشنهاد های بی شرمانه، مجبور شدم جهت از دست ندادن عفت و هویت اجتماعی خود، دوباره همان شلوار گشاد ساسون دار را بپوشم.

اول دبیرستان که شد تصمیم گرفتم دیگر به مدل لباس پایین تنه دست نزم تا دوباره مورد عنایت جماعت همجنسگرا قرار نگیرم، پس رفتم سراغ پوشیدن پیراهن های آستین کوتاه که این بار هم دوباره به مشکل جدیدی برخوردم که البته خوشبختانه از طرف آن جماعت کذایی نبود. قانون دبیرستان این اجازه را نمی داد که پیراهن آستین کوتاه به تن کنیم و این بار هم مجبور به پوشیدن همان پیراهن های آستین دار گشاد شدم.

البته به غیر از معضل نوع پوشش، یکی از گناهان کبیره آن زمان، داشتن دوستی از جنس مخالف بود که اگر کسی می فهمید و بخصوص والده محترم، چنان درسی به تو می داد که حتی مرغ های آسمان هم

نمی توانستند ردی از تو پیدا کنند! اصلا چنین رابطه هایی اصلا عرف نبود و مثل پوشیدن شلوار جین، یک نوع دیگری از هنجار شکنی محسوب می شد.

نوبت به دانشگاه که رسید، نفس راحتی کشیدیم و با خود گفتم که دیگر اینجا تگزاس است و می شود هر جور که دوست دارم بپوشیم و آزادانه درس بخوانم که زهی خیال باطل بود!

اول صبح خانم و آقایی که تقریبا از لحاظ چهره شبیه به هم بودند و گاهی تشخیص جنسیت آن ها برایم مشکل بود، در ورودی دانشگاه، با پوشش های غیر متعارف برخورد می کردند و گاهی هم بعضی ها مجبور

می شدند قید کلاس آن روز را بزنند و بعضی دیگر هم که سه غیبت را پر کرده و مجبور بودند جهت حذف نشدن، به هر قیمتی خود را به کلاس درس و استاد برسانند، به اتاق تغییر چهره هدایت می شدند و قید همه دلبری ها را می زدند.



پوشش مورد تایید دانشگاه !
پوشش مورد تایید دانشگاه !


اما بعد گذشت چند سال همه چیز تغییر کرده است و من که هنوز در شوک همان محدودیت های گذشته با لباس های گشاد در جامعه تردد می کنم و به قول حالایی ها، سینگل بدبخت هستم، با دیدن عصر جدید، دچار حیرت شده ام.

دیگر همه می توانند لباس هایی از جنس جین بپوشند بدون اینکه نظر همجنسگراها جلب شود و به راحتی

می توان با جنس مخالف ارتباط داشت آن هم بدون هیچ ترس و دلهره ای از والده محترم !

نمی دانم من پیر شده ام یا ارزش ها و هنجار ها تغییر کرده اند؟




اردیبهشت 99

علی دادخواه



پ.ن : این متن رو امروز صبح با سردرد فراوان نوشتم و الان که عصر شده،با همان درد منتشر می کنم، اگر در نگارش و املا مشکلی داشت، لطفا تذکر بدهید.

ممنون:)

کوتاه نوشتهداستان کوتاهداستاندهه شصت
۵۰
۴۶
علی دادخواه
علی دادخواه
نانوا هم جوش شیرین می زند...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید