
از تو
برای من
چه مانده است
چند گلبرگ خشک یادگاری
در میان برگ های کتابی که به من دادی
یا آن قاب عکسی
که چهره ی معصومانه ات را
در چهار گوش خود
ماندگار کرده است
اما ماندگارترین آن ها
تنها صدای توست
و چنان در عمق جان من رفته است
که در قلب من
برای همیشه
می تپد
گاهی فکر می کنم
افسانه بودی
و تو را خواب می دیدم
اما چه سود
که دیگر
تو را
نخواهم دید...