ویرگول
ورودثبت نام
علی دادخواه
علی دادخواهنانوا هم جوش شیرین می زند...
علی دادخواه
علی دادخواه
خواندن ۲ دقیقه·۳ سال پیش

از چه رنجی زود پیر می شوم




من از چه چیز بیزارم؟
از چه رنجی
زود پیر می شوم
بی آن که حتی
ثانیه ای
در کودکی
در نوجوانی
در جوانی
و حتی در میانسالی
طعم گس زندگی را
چشیده باشم
چه چیز من را
به درون چاه تباهی می کشاند
و از چه این قدر در مه غم آلود پوچی
سرگردانم
اگر می دانستم
اگر آگاه بودم
چه خوب می شد
و چه خوشبخت بودم
تا دمی
به خوشی
به شیرینی
و به همه ی آن چیز که می توانست
من را شاد کند
لحظه ای فکر کنم
و ببینم
که من هم
روزگاری
در همه ی خویشتنم
عشق را
فهمیده ام
ولی
زهی خیال باطل
که این فقط
یک افسانه است...



بیا تا خودمان را
چون بذری بر خاک افتاده
فراموش کنیم
و امیدوار باشیم
به اینکه شاید
ریشه بدوانیم
و در این خاکستری روزگار
سبز شویم
و آن قدر قوی باشیم
تا ساقه ی ضعیف مان
به درختی هزارساله شود
قد علم کنیم
در طوفان زمانه
و شکوفه بزنیم
در سرزمینی که
به پاییز عادت کرده است
ما می توانیم
میوه های دلمان را
به دست هایی ببخشیم
که ذکر خدا می گویند
و دل هایشان همیشه
به نور حقیقت
روشن است
بیا دعا کنیم
تا بذرمان را
باد با خود ببرد
تا تمام جهان را
تا به ابد
سبز کنیم
بیا باهم
به درگاه حق
دعا کنیم...



چه چیز کوتاه است
عمر من
یا طراوت گلی که فقط
در لحظه ی طلوع
خود را به نور خورشید
عرضه می کند
آن قدر کوتاه
که حتی نمی شود
لحظه ای در این زیبایی
افسون شد
آه که من هم
به همان کوتاهی نگاه تو
که به اندازه ی بال زدن پروانه ای
از گوشه ی چشمت
عبور می کند
دوستت داشتم
ولی حیف که تو
مثل همان گل طلوع
از دست می روی
و در خاطره ای گنگ
در میلیون ها سال نوری
فراموشم می شوی
و من می مانم
با دشتی از گل های پژمرده
که دیگر طلوعی در انتظارشان نیست
آیا می شود
باز با نگاه تو
این قبرستان
دوباره گلستان شود؟







7 مرداد 1402

علی دادخواه





۲۶
۱۸
علی دادخواه
علی دادخواه
نانوا هم جوش شیرین می زند...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید