ویرگول
ورودثبت نام
علی دادخواه
علی دادخواهنانوا هم جوش شیرین می زند...
علی دادخواه
علی دادخواه
خواندن ۲ دقیقه·۳ سال پیش

از آن چشم ها گریختم




از روی صندلی بلند می شوم، منتظرم تا اتوبوس در ایستگاه نگه دارد. در این چند ثانیه، ناگهان نگاهم با نگاه دختری که ماسک زده است و در شلوغی قسمت زنان کنار در ایستاده، تلاقی پیدا می کند. چشمان زیبایی دارد، اما به خود یادآوری می کنم که این واقعی نیست، بلکه تله ای برای در دام افتادن رابطه ای است که طبیعت برای انسان پهن کرده تا خودش را تکثیر کند.

به سمت دیگری نگاه می کنم، در باز می شود و دختر با آن چشم و ابروی زیبا، از جهان من ناپدید می شود. دیگر هیچ وقت او را نخواهم دید و این می تواند خوب باشد. این بار هم توانستم نجات پیدا کنم، اما آیا شیطان و غریزه های انسانی، دست از سرم بر می دارند؟ پاسخ مشخص است.

چند روزی می شود که صورتم را اصلاح نکرده ام، با خودم می گویم من همچون دانه ی گندمی هستم در انبار دنیا و در نهایت سرنوشت ما را در تنور خود خواهد پخت، پس تلاش برای اینکه در چشم مردم، ظاهری آراسته داشته باشم مثل این می ماند که بخواهم گندم بهتری باشم اما در نهایت، زشت و زیبا، بزرگ و کوچک، به یک سرنوشت محکوم هستیم. و زندگی انگار همان چشمان زیبای دختری است که همه جا من را تعقیب می کند اما مراقبم که مرتکب خطایی نشوم ولی چه کسی از فردا خبر دارد اما با خود می گویم، مهم امروز است که از دست صیادی گریخته ام یا حداقل چنین آرزو می کنم که شاید من در چشم دیگری حتی برای لحظه ای، مورد پسند واقع شده ام و این باطل ترین خیال من است.

مزیت ماندن در خانه و منزوی بودن همین است. دور بودن از انسان ها کار را برای مهارکردن نفس راحت می کند. برای نفسی که سرکش است و مستعد به انجام هر کاری که منجر به آلودگی جان می شود، همچنین خود را از نفس دیگران در امان می دارم. آری منظور فقط شهوت جنسی نیست، بلکه شهوت شامل اعمال دیگری می شود که نتیجه اش احساس کمبود و حسادت نسبت به دیگران است. شهوت تصاحب کردن زیباترین چشم ها و رقابت برای بیشتر داشتن.

ببین علی، فقط یک نگاه تو را مجبور کرده تا نیمه شب بنویسی تا بلکه شاید ذهنت را رها کنی و آن آتش نیمه افروخته را خاموش و وای به حال روزی که تأثیر این نگاه از دلت بیرون نرود و آن موقع است که دیگر در هیچ ایستگاهی پیاده نخواهی شد و نفست تو را با خود همراه می کند. آنگاه دختر ماسک را بر می دارد و با لبخندی، نشان می دهد که از پیروزی اش شادمان است و طبیعت باری دیگر، پای انسانی را به جهنم دنیا باز می کند.





6 آذر 1402

علی دادخواه




۳۵
۴۳
علی دادخواه
علی دادخواه
نانوا هم جوش شیرین می زند...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید