
اگر بگوییم زن زیباترین و هوشمندانهترین فریب طبیعت جهت بقای نسل انسان است، هیچ دروغ نگفتهایم. البته منظور از بیان این جمله این نیست که بخواهیم ارزش یک زن را به عنوان یک موجود زنده و دارای شعور زیر سوال ببریم بلکه او را از منظر جانداری نگاه میکنیم که به پیشرفتهترین امکانات جهت تولید مثل مجهز و چه بسا این موجود دو پا چنان ظریف و استادانه به دست آفریدگار به هستی ارائه شده که کاری بس خارقالعاده است.
اما از نگاهی دیگر انسان عاقل در مییابد که بقا همیشه یک امر مفید نخواهد بود و چه بسا بهتر است جلوی آن را هم گرفت. اما طبیعت چنان قوی عمل میکند که تقریبا هیچ گاه نمیشود در برابر این فریب زیبا مقاومت کرد و در نتیجه تولید مثل همچنان ادامه خواهد داشت و فقط در صورتی نسل انسان به خطر خواهد افتاد که دیگر زمین منابعی جهت عرضه نداشته باشد و این انسان مصرف گرا به پایان راه خود خواهد رسید.
با توجه به این که یک مرد در چه سنی به رشد عقلی میرسد، زن را میتواند از نگاهی غیر جنسی مورد بررسی و مطالعه قرار بدهد، یعنی اینکه میاندیشد و از خود سوال میپرسد که اصلا چرا من میل جنسی به یک زن دارم و راز این که من به چه دلیل به طرف جنس مخالف کشیده میشوم در چیست؟
وقتی بدن یک زن را کالبد شکافی میکنیم و ظاهر او را از نظر زیست شناسی مورد مطالعه قرار میدهیم، با کمال تعجب در مییابیم آنچه که سبب تحریک و در نهایت لذت جنسی در مرد و زن میشود، فقط و فقط مجموعه اندامهایی هستند که در نهایت قرار است برای به وجود آوردن یک انسان دیگر به زن کمک کنند.
اگر یک مرد بالغ که به سن رشد عقل رسیده است فقط و فقط با دید زیست شناسی به یک زن نگاه کند، شاید هیچ دلیلی برای تحریک جنسی در خود پیدا نکند، مثلا یکی از اندامهایی که باعث ایجاد جاذبه و جذابیت در زن میشود، پستان او است و همین برآمدگی در نگاه مرد ایجاد تحریک جنسی میکند ، اما وقتی به این فکر کنیم که این اندام جهت تولید غذای نوزاد در بدن زن تعبیه شده، دیگر جذابیت خود را از دست میدهد یا اندام جنسی دیگر زن که محل ورود اسپرم و حساس ترین قسمت تولید لذت برای مرد است، وقتی میفهمیم آنجا فقط دهانهی رحم است و محل خروج نوزاد میباشد، این سوال پیش میآید که چرا باید یک مرد از قسمتی از بدن یک زن لذت ببرد که قرار است یک کودک از آنجا متولد شود و در وقتهایی که جنینی در رحم نیست هر ماه میزان مشخصی خون از آن مسیر خارج میشود تا بدن زن دوباره محیای تولید مثل شود.
آری، هرچه سن انسان از دورهی نوجوانی به میانسالی نزدیکتر میشود، این فریب طبیعت جلوهاش را بیشتر از دست میدهد و بی دلیل نیست که تمایل مردان در سنین بالاتر برای ازدواج کمتر است چون بیشتر به این موضوع میاندیشند که هدف از ازدواج چیست و آیا نمیتوان به تنهایی زندگی کرد؟ لذا جدای از اینکه هر کس چه جوابی به این سوال میدهد، شاید دلیل این پرسش، کمتر شدن هیجانات شیمیایی جنسی در افراد بزرگسال باشد که این فرصت را به انسان میدهد تا در برابر فریب طبیعت قدری تامل کند و بتواند خود را از این چرخهی پرشتاب تولید مثل بیرون بکشد.
یک مرد باید این سوال را از خود بپرسد که اگر دستگاه تولید مثل و همچنین اندامهای تحریک کننده جهت برقراری آمیزش جنسی را از یک زن جدا کنند، آیا باز هم دلیلی وجود دارد که بخواهد عمر خود را در کنار یک زن سپری کند یا نه؟
من فکر میکنم اگر بخواهیم عاقلانه به این پرسش جواب بدهیم شاید یک مرد و حتی یک زن این نتیجه را بگیرد که به تنهایی هم میتوان زندگی کرد گو اینکه زنها به خاطر حمل کردن این دستگاه پیچیدهی تولید مثل، بیشتر از مردان در معرض رنج، بیماری و زحمت هستند و اگر پای صحبت و در دل آنها بنشینید، پی میبرید که یک زن ناخواسته و بدون اینکه در بدو ورود به این دنیا حق انتخابی از طرف خالق خود داشته باشد، بایستی همهی دردها و دردسر های زنانگی را به تنهایی تحمل کند و شاید اگر حق انتخاب داشت، هیچ گاه این مسئولیت سنگین را قبول نمیکرد.
۱۶ فروردین ۱۴۰۴