ویرگول
ورودثبت نام
Alice_zuberg
Alice_zubergمن نویسنده نیستم...^-^
Alice_zuberg
Alice_zuberg
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

پارت3_آغاز پاکسازی

وقتی آثارم معروف شد بقیه ازم میخاستن بیشتر و بیشتر بنویسم.
حس میکردم ازم انتظار زیادی دارن
وقتی پای کاغذ و قلم میشنستم فشار زیادی روم بود
حس میکردم ممکنه هرلحظه....کمرم از این بار سنگین بشکنه
نگران بودم که نتونم اون چیزی که ازم انتظار دارن رو بنویسم و بعد....
دوباره....
دور انداخته شم...نه....اجازه نمیدم
من به سختی این جایگاه رو بدست آوردم!نمیتونم جا بزنم....
اما هربار که قلم رو روی کاغذ می اوردم بیشتر گیج و سردرگم میشدم و کاغذ مچاله شده رو یک گوشه اتاق مینداختم
انگار تو یه اتاق حبس شده بودم که هر لحظه تنگتر میشد و نمیتونستم توش نفس بکشم
با وجود اینکه یومه سعی میکرد کمکم کنه اما دیگه از این وضع خسته شده بودم
یومه:اونه چان چای میخوای؟
یونا:نه...میخام برم بخابم....فقط....یه زحمتی برام میکشی یومه؟^^
یومه:هرچی که باشه^-^
یونا:میشه وقتی خوابم گلوم رو فشار بدی؟
چشماش گرد و پر از تعجب بود انگار از تصمیم مطلع شده و میخاست جلوم رو بگیره .من رفتم توی اتاق و اروم خوابم برد و اون خواب....عمیقترین و اخرین خواب زندگیم بود:)
حدس میزدم یومه اینکارو نکنه...ولی اگه میکرد خوب می شد....بخاطر همین از قبل یکم دارومرگ اور خوردم. حداقل تونستم اخرین نوشته ام رو برای یومه بزارم....
«کسی نیست که صدا قلبم را بشنود...
من در دنیای تنهای قلبم خورد میشوم
تنها ستارگان ناظر درد و رنج و عذاب من هستند
و زمانیکه وقت آن فرا برسد
گلبرگ های گل رز ابی در هوا به پرواز در می آیند
باد رایحه آزادی را به ارمغان می آورد
صدای زنگ ناقوس ها فضا را می لرزاند
کسی نیست که زمانی که بیهوشم
گلوی مرا بفشارد؟
و مرا به این بهشت ابدی برساند؟»


دازای:عجب اینجا تا چشم کار میکنه فقط دریاست!
اکوتاگاوا:(رفتن رو یکی از کشتی ها)خب...بادبان هارو باز کنید!
چویا:وایسا بینم تو بلدی کشتی برونی؟!!!
دازای:آکوتاگاوا سنپای از پس همه چی برمیاد!!!
شیمازاکی:(*گرفتن طناب و ول کردنش)اینم از بادبانها...حالا باید خود کشتی رو هدایت کنیم
از زبون چویا:
دلم نمیخاست به دست اون گل پسر هلویی و آکوتاگاوا بمیرم!!هنوز ارزو خوردن کلی مشروب داشتم!اونم مردن وسط دریا بیشتر دردناک بود تا باحال!
ناگهان کشتی بزرگی به کشتی ما برخورد کرد و افرادش در عرض چند ثانیه رو کشتی ما اومدن.تنها کاری که به ذهنم رسید تبدیل کردن کتابم به سلاح مخصوصم یعنی یه تپانچه بود.شیمازاکی هم تیر و کمانش و دازای هم داس بزرگش رو ظاهر کرد و اکوتاگاوا هم با شمشیر عجیبش جلو هممون ایستاد
آکوتاگاوا:بنظر میاد محاصره شدیم!
شیمازاکی:کجای این خبر خنده دار و مایه خوشحالیه؟
چویا:دهنای گنده و گشادتونو ببندین حسابی تو دردسر افتادیم!!!
و صدا چکمه های ظریفی توجهمون رو جلب کرد که یونا جلو اومد و با شمشیرش رو کشید
یونا:شماها....افراد کارتر هستین....ویلیام منو کشتید تقاص سختی بابتش پس میدین!
آکوتاگاوا:من تقریبا از داستان دختر کاپیتان به یاد دارم.ولی با مرگ ویلیام تموم نشد....
دازای:تو داستان وایولت و ویلیام عاشق هم شدن با اینکه پدر ویلیام کارتر پدر وایولت یعنی ادوارد رو کشته بود اما بعد که به جزیرشون حمله کرد وایولت خودشو برای ویلیام قربانی کرد....اما...حالا.....
چویا:مشخصه کار یک نفره...اونم لکه ها!

۱۱
۴
Alice_zuberg
Alice_zuberg
من نویسنده نیستم...^-^
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید