
″تنهایی″
لغت عجیبیه....نه؟
ولی معنی مستقیمی داره با متفاوت بودن
میپرسی متفاوت بودن چیه اره؟
خب برات میگم
اینکه با افکاری تو جامعه ای زندگی کنی
که جامعه تو رو دور بندازه
تو رو نخواد
این دردناک بنظر میاد
مردم از اینکه یه بیگانه بینشون باشه آزرده خاطر میشن
یه بیگانه با افکاری که مثل اونا نیست
پس بهش توجهی نمیکنن
دور میندازنش
یکی مثل اون دو راه بیشتر نداره
یا باید عقایدش...چیزی که بیشتر از همه بهش باور داره رو رها کنه تا بتونه یک رنگ با جامعه باشه ولی ته قلبش حس کنه...قسمتی از وجودش محو شده
یا باید با عقایدش خورد بشه...انقدر خورد که صدای تمسخر مردم مدام تو سرش بپیچه
در نهایت زیر کوله باری از غم مدفون بشه
سوال اینجاست
پس راه حل مشکل چیه
جواب ساده و راست که میشه بهش داد انتخاب تنهاییه
اره تنهایی
دنیای شگفت انگیزی که تو فقط میتونی مدیریت کنی کی توش وارد بشه
کی اجازشو داره
کی لایقشه
کی درکش میکنه
مشکل تو نیستی مشکل اونان
ذهن من متفاوته
مثل بقیه نیست
میخام فریاد بکشم:
-یکی منو درک کنه!!!!
-یکی باهام حرف بزنه!!!
با جواب هاشون خوردت میکنن و اگه ببینن کمرت زیر اون حرفهای نیش و کنایه دار نشکسته....
وجهت رو خراب میکنن
ادمهای کثیفی ان از هر راهی استفاده میکنن
تا خود واقعیت رو گم کنی
در اوج،تو دنیای تنهات بمون
این بهترین کاریه که میشه کرد
با افتخار،با غرور...فریاد بکش
من همین که هستم میمونم!!!
من تنها میمونم!!!
خلاصه داستان:راجب نویسنده های مختلفیه که مردن ولی روحشون بازگشته و حالا در تلاشن کتاب هارو از شر لکه ها،کسایی که برای نابودی ادبیات تلاش میکنن پاکسازی کنند.
پ.ن:اگه دلتون میخاد بیشتر بدونین میتونین انیمه بانگو و کیمیاگر رو ببینید^-^