من کانالم را میخواهم!
مثل بچهای که میگوید:
«من مامانم را میخواهم.»
بله. یک نویسندهی ناشناس. درجایی که نمیشناسد، مینویسد:
«موشک خورد وسط کلمهها حالا چه کنیم؟»
پیشترها او و دوستانش. آمد و شدی داشتند در تلگرام. جنگ که شد. نتها قطع بشُد. نویسندهی قصهی ما، شُل بشُد. آشفته شد.درگیر اخبار و موشک خمپار شد. حالا؟ چه؟ چهکنیم. با این روزهای قهوهای تلخ.
بگذار ببینیم آقای نویسندهی ناشناس چه میتوان کرد؟
باتوجه به اینکه حال این روزها قهوهای مایل به خاکستری است، آیا مایل به نوشتن در اینجا هستید؟
و آقای ناشناس جواب میدهد:
اگر ننویسیم کلمهها میمیرند و اگر کلمهها بمیرند. آدمها نمیتوانند حرف بزنند و خودشان را ابزار کنند. در این شرایط.بعید میدانم کسی زنده بماند.
ببخشید شما آقای؟
علی آراسته