
ـــ فقط یکی از شما میتواند زنده بیرون برود
سپس جلو آمد...به دست هردوی آنها اسلحه داد...پسر تا اسلحه به دستش رسید آن را به سمت قاتل نشانه رفت اما قاتل زرنگ تر بود...اسلحه خالی بود:))) به هردوی آنها اسلحه ی خالی را داد...و قبل از خارج شدن از اتاق...درست قبل از اینکه در را ببندد گلوله ها را کنار دیوار برایشان گذاشت و در را بست.
از پشت در گفت : این در فقط زمانی باز میشود که یکی از شما بمیرد...
با دهان باز به در بسته نگاه میکردند...اخر چگونه میتوانستند؟ چگونه معشوق ، عاشق خود را بکشد؟ آیا عاشق میتوانست معشوق خود را بکشد؟
فکر کردن بی معنی است...
انگار در اتاق با لبخند به هردوی آنها نگاه میکرد...سکوت اتاق بند بند وجود دخترک را میسوزاند...این چه روزی بود؟
آن دو رویایشان را باهم چیده بودند...
فردا هایشان بدون یکدیگر چطور معنی میشد؟!
دخترک فکر میکرد ؛
اگر او خودش را میکشت ، پسر زنده میماند ، درسته؟
به اسلحه ی توی دستش نگاه کرد...آیا میتوانست انجامش دهد؟ یعنی حاضر بود بخاطر او از زندگی خود بگذرد!؟
به خاطراتشان فکر کرد...به اینکه دلش نمیخواست زندگی را ترک کند...دلش نمیخواست تنهایش بگذارد، چرا یکی از ما دونفر ؟ او میخواست تا آخر دنیا کنارش باشد:)
به سمت گلوله ها رفتند...دو گلوله ، دو اسلحه...پسر در هر اسلحه گلوله ای گذاشت...
قطره اشک سمجی راه خود را از میان چشمان دخترک پیدا کرد و روی صورتش قلتید...
پسر به او نگاه کرد، چشمان پسر خالی از هر گونه احساسی بود ، مانند تکه سنگی بود که هیچ جانی در بدنش نمانده است...آغوشش را باز کرد و دخترک را فراخواند...دخترک اسلحه را انداخت و به آغوش گرم او پناه برد....
احساس امنیت میکرد!
با نفس های منظم پسر آرامش خالص به وجودش تزریق میشد...چقد خوشحال بود که در زندگی تنها نبود و اورا کنار خودش داشت:)))
پسر موهایش را نوازش میکرد و گره های آن را باز میکرد... این چند روز خیلی آشفته شده بودند...
آلین :)))
ادامه دارد...
پینوشت1 : ادامشو بنویسم؟ حس خوبی به این داستان ندارم...ممنون میشم نظراتتون رو بگید:)))
پینوشت2 : امیدوارم چند بار ارسال نشه...ویرگول بدجور خرابه!
پ.ن3 : راجع به آهنگ...حین نوشتنش چندین بار گوشش دادم...میشه گفت این آهنگ رو دخترک قصمون توی ذهنش میخونه...