
یکشنبه ۵ مهرماه ۱۴۰۵
با اکراااااه از خواب بیدار شدم
لباس پوشیدم و رفتم سوار اسنپ شم
سریع فیلمی که سما گفت رو ادیت کردم
بعد راننده اسنپ شروع کرد به گفتمان با من
گویا دخترش هم سن من بود
اره خلاصه
رسیدم
رفتم کیفمو گذاشتم
گوشیمو برای اولینبار تحویل معاون دادم
و اومدم نزدیک در حیاط نشستم روزمین
و به هرکسی که دوست داشتم میومد داخل سلام میدادم
بعد روژان و زهرا و ستوده اومدن
و باز حرص خوردناشون برای همکلاسی هاشون شروع شد، گناه دارن:)
زنگ اول گذشت
زنگ تفریح اول
من نشستم تکیه دادم به دیوار و پاهامو دراز کردم
روژان و زهرا و ستوده حرف میزدن
و هر از گاهی میگفتن غیر از اینه هلیا
منم میگفتم هوم
یهو به خودم اومدم، من دیگه باهاشون حرف نمیزدم!
با دوستام!
اونا غصه دار بودن و من نمیتونستم کمکشون کنم
پس فرار کرده بودم
خیلی بزدلانس

بعد گذشت زنگ زمین شناسی هم هم من هم ستوده با وجود اینکه میز اول بودیم خوابیدیم
بعد رفتیم نماز خونه
نماز بخونیم
بعد منو زهرا و ستودن اومدیم غیبت مردمو کنیم
معاونمون هم بعد نمازش اومد گفت قبول باشه غیبتتون
منم قاطی کردم گفتم قبول حق
بعد ستوده نشست پیشم و زهرا اومد گفت هلیا میخوام بندازمت(رو صندلی نشسته بودم)
ستوده از کنارم بلند شد
روژان هم گفت نترس زهرا هلیا رو اذیت نمیکنه
بعد زهرا گفت هلیاااا
گفتم بله
گفت یچی بگو وگرنه میندازمت
من هیچی نگفتم
صندلی رو یکم خم کرد تا فقط بترسم
اما گیر کرد به چادرش تعادلش رو از دست داد
و شرق
افتادیم
روژان ماتش برده بود
و من
باز بی تفاوت فقط دستمو دراز کردم سمت روژان گفتم کمک کن بلند بشم
بعد
یه بحث با روژان پیش اومد
روزان بهم گفت تا الان برات مهم نبود بقیه چی راجع بهت فکر میکنن الان بخاطر اونا اینکارو نمیکنی
گفتم اره، من نمیخوام اذیتم کنن کشش ندارم
همون موقع زهرا گفت رپژااان اذیتش نکن نگا حالت صورتش عوض شد الهی بمیرم
و اومد بغلم کنه
که زنگ خوردو
دینی داشتیمو
هنوز کتابامون رو ندادن
مدرسع تموم شد
مثل دیروز رفتم یجا و تا میتونستم جیغ زدم
داد زدم و گلومو پاره کردم
و اومدم خونه، حالا ناهار میخورم و بعد یکم میخوابم و بعد دوباره تا صبح درس
به روژان قول دادم درس بخونم
خستم
اما فقط جسمی

دلم میخواد گربه باشم
دلم میخواد مثل این اهنگ آزاد باشم:)))