ویرگول
ورودثبت نام
AliRezaEFY.ir
AliRezaEFY.irمن علیرضا هستم. تصمیم گرفتم نوشته‌هایم رو با شما به اشتراک بگذارم، و از نظرات و انتقادات شما بهره لازم و کافی رو برای بهتر شدن خودم ببرم.
AliRezaEFY.ir
AliRezaEFY.ir
خواندن ۲ دقیقه·۵ سال پیش

چرا بیست و دوم؟!

روزها در حال گذشتن است. 1 2 3 ... وقتی به 22 می‌رسد حال عجیبی پیدا می‌کنم. هر روز که می‌گذرد از باقی مانده عمر ما کاسته می‌شود. گذر این روزها برای ما اهمیتی ندارد. برای روزهای خود ارزشی قائل نیستیم. گاهی دوست داریم این روزها بگذرد و روزهای دیگر بیاید. ما تقریباً 27 هزار روز (75 سال) زندگی می‌کنیم. این بهترین حالتی است که می‌توانیم باتوجه به شرایط برای خود در نظر بگیریم. این تعداد روز درصورتی صادق است که هیچگونه بلای طبیعی، حادثه و بیماری برای ما رخ ندهد. گذشتن یک روز در مقابل 27 هزار روز مثل قطره‌ای در برابر دریا است. چیزی که شاید در نگاه اول قابل توجه نباشد. ولی این قطره‌ها هست که دریای زندگی ما را تشکیل می‌دهد. ما هر روز در حال از دست دادن قطره‌ای هستیم، ولی به دلیل حجم زیاد برای ما اهمیتی ندارد. امروز 22 است. یک روز مثل تمامی روزهای دیگر و قطره‌ای شبیه به قطره‌های دیگر. وقتی سن‌ ما بالا می‌رود و وارد 20 سالگی می‌شویم، گذر عمر را احساس می‌کنیم. از نقطه‌ای عبور کرده‌ایم که تحول آن برای ما قابل لمس است. در تولد 20 سالگی معمولا آدم‌ها اولین بار گذر عمر خود را درک می‌کنند. دورانی که فصل جدیدی در زندگی همه ما است. 22 هم عددی مانند 30 تای دیگر است. وقتی به تولد 30 سالگی می‌رسیم، بحران گذر عمر را بیش از پیش احساس می‌کنیم. در سی‌سالگی معمولاْ متوجه این موضوع می‌شویم که عمر ما درحال نزدیک شدن به نیمه‌ی خود است. در سی‌سالگی توانایی‌های جسمانی ما دیگر در حد گذشته نیست. به ساعت شنی عمر نگاه می‌کنیم و می‌بینیم تقریباً به نیمه خود نزدیک شده است. به تکاپو می‌افتیم. بحرانی به سراغ ما می‌آید. بحران رسیدن به نیمه و هدر دادن نیمی از آنچه که در اختیار ما بوده است. همان قطره‌هایی که برای آن ارزشی قائل نبودیم. دریای ما در حال خشک شدن، و نیمی از آب خود را از دست داده است. 22، عددی که برای من هم بوی زندگی و هم بوی مرگ می‌دهد. چون زمان و میزان روزهایی باقی‌مانده عمر ما مشخص نیست، بدون هیچگونه توجهی به روزهایی که درحال اتمام است، شب را روز و روز را شب می‌کنیم. وقتی مرگ اقوام و دیگران را می‌بینیم تاسف می‌خوریم و نگران می‌شویم، ولی این نگرانی بیشتر برای خودمان است. این رخ داد، فانی و جاودان نبودن را به ما یادآوری می‌کند. امروز 22 است و من تصمیم دارم از این فرصت و زمانی که به من داده شده است، بهتر و بیشتر استفاده کنم و آن را با افکار پوچ هدر ندهم.

پ.ن: امروز روز تولد من نیست، ولی من یکماه دیگر به پایان نزدیک‌تر شده‌ام.


#زندگی

#مرگ

#نیمه‌دوم‌عمر

#روانشناسی

#خودشناسی

زندگیمرگخودشناسیروانشناسی
۶
۵
AliRezaEFY.ir
AliRezaEFY.ir
من علیرضا هستم. تصمیم گرفتم نوشته‌هایم رو با شما به اشتراک بگذارم، و از نظرات و انتقادات شما بهره لازم و کافی رو برای بهتر شدن خودم ببرم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید