
حالا همه کارخانهدار هستند و میتوانند به صورت بالقوه محصولات چنین کارخانهای را در معرض دید و قضاوت و البته مصرف مخاطبان خود قرار دهند: «این محصولات محتوا نام دارند. محتواهای تولید شده توسط افراد آنها را در معرض قضاوت مخاطبان قرار داده و ثابت میکند که فرد در آن حوزه چند مرده حلاج است.»
روزگاری امثالِ تئودور آدورنو و هورکهایمر میگفتند که با فراگیر شدن و گسترش فراوردههای فرهنگی اصالت و منحصربهفردی فرهنگ و هنر از بین میرود. مثلا در گذشتهای نه چندان دور مردم امثال بتهوون و باخ را فقط میشناختد و هنرمند آهنگساز محسوب میکردند؛ حالا علاوهبر بتهوون، تتلو هم آهنگساز محسوب میشود!
عارضهی دیگر دموکراتیزه شده و ویروسی شدن زمینههای مختلف فرهنگی و هنری مدگرایی و تقلید است. همچنان که بینی عملکردهی دخترکان جوان آنها را کپی یکی از دیگری نشان میدهد، محتواهای تولید شده و آثار مختلفِ فرهنگی و هنری نیز در ساحتهای مختلف سریدورزی میشوند: اگرچه که یک اصغر فرهادی اصل وجود دارد، دهها اصغر فرهادی «کپی» نیز وجود دارد. اگرچه یک کیارستمی وجود دارد، نمونههای قلابی آن نیز فراونند و از آنجا که شهرت، توجه و کسب پول معیار است نه تنها نمونههای دستِ چندم از فرهادی و کیارستمی وجود دارد بلکه کپیهایی از ساسیمانکن، تتلو و آرش معیریان نیز فراونند.
اما این وضعیت به کمک رسانههای نوین و پستمدرنی نظیر اینستاگرام و یوتیوب به شکل عجیبی به ضد خود تبدیل میشود و ازدیاد و سلطهی افراد کماستعداد با تولیدات پیش پا افتاده، منجر به کنتراستی برای خودنمایی هرچه بیشترِ معدود افراد واقعا هنرمند و با استعداد میشود. انگار که بگوییم در میان هزاران فرد چشمآبی یک فرد چشم سیاه بیشتر به چشم میآید. در واقع وفور افراد بیاستعداد و کممایه در شبکههای اجتماعی اتفاقا باعث به چشم آمدن هرچه بیشتر افرادی میشود که در وهلهی اول منزوی و بیپشتوانه به نظر میرسند.

با چنین نگاهی تیتر این مطلب معنادار به نظر میرسد. چنانچه فردی صاحباستعداد در زمینه خاصی هستید با تولید محتوا راجع به آن زمینه و اشتراکگذاری در شبکههای اجتماعی قطعا دیده خواهید شد و شاید صرفا از این طریق به شهرتی بیشتر از افرادِ درخشانِ مسابقات استعدادیابی نظیر عصر جدید و آمریکا گات تلنت برسید.
در این مسیر طراحان و ذینفعان شبکههای اجتماعی ناخواسته به شما کمک خواهند کرد. شبکههای اجتماعی روی وفاداری و استفادهی مستمر و اعتیادگونهی کاربرانشان از این شبکهها حساب باز میکنند، یکی از عوامل مهم در تعامل و جذب هرچه بیشتر کاربران در شبکههای اجتماعی، تنوع و پیشبینی ناپذیری مطالب تولید شده در این شبکههاست. با این حال از آنجایی که اکثر مردم شبیه هم هستند، محتواهایی شبیه به هم و کپی شده و در نتیجه ملالآور تولید میکنند، در این بین افراد متفاوت و خلاق سوپاپهای اطمینانی برای ایجاد تنوع و خلاقیت در این شبکهها محسوب میشوند و در عین انزواع توجهات را به خود جلب میکنند: «چشمسیاهی در میان چشم آبیها. غریبهای در میان آشناها» و این ماهیت دورهی پستمدرن و رسانههای آن است: دورهای که همه سعی میکنند شبیه هم باشند و از هم تقلید کنند اما در عین حال این رویکرد را تحقیر میکنند...
شما میتوانید مقالات بیشتری در همین زمینه را در سایت بکوش مطالعه نمایید.