نگرانی در چهره ی علی رضا واضح بود
انگاری بچه اش انجا بود البته کم از بچه اش هم نداشت
6 ماه برایش سنگ تموم گذاشته بود
کاملا وابسته ی هم بودند
علی رضا نمیتوانست انجا باشد و ببیند دستی دستی دیگر خرجی برای پیروزش نمیکنن
پیروزی که مانند امید داشت جان میداد
پیروز پسر ایران بود و علی رضا پدرش
در بیمارستان غوغا بود همه میگفتن حال پیروز خوب است اما علی رضا گول نمیخورد
میدانست این اخرین دقایقش کنار پسری بود که قرار بود اسم ایران را دوباره جلا دهد اما ساعت ۹ زودتر هر انچه فکر میکرد
در اینستا صفحه ی علی رضا پیروز با دوبال به پیش امید رفت و با گفتن جمله ی معلم که پیروز مرد
ان کلاس دیگر مثل سابق نشدند
و با تمام وجود حس کردند پیروز هم مانند بقیه کشته میشود و تنها کسی که میتواند کمکی کند هیچ کس هآ هستند
