" برای سحر"
دو هفته بود که سحر از اطاقش کمتر بیرون می‌آمد، کاملا گیج و کج خلق بود. چشمانش را می‌مالید و یک‌راست سراغ یخچال می‌رفت.
- مامان صبحونه چی میدی؟
روزهای اول مادر مهربانی می‌کرد و رسیدگی‌های لازم را انجام می‌داد ولی بعد از مدتی به دلایل مشکلات سلامتیش شکایت کرد.
- دختر، اگه قراره من صبحونت و بدم، صبح اول وقت بیدار میشی که با من و بابات صبحونه بخوری. من نمیتونم هر روز دو سری میز صبحانه پهن کنم عزیزم.
بعد از آن سحر درخواستی نمی‌کرد ولی خودش هم چیزی برای خودش آماده نمی‌کرد و در عرض دو هفته، مادر متوجه کم شدن وزن سحر شد و با نگرانی به همسرش گفت:
- آقا حامد این دختره یه چیزیش میشه! هیچچی نمی‌خوره و همش تو اتاقش خودش رو حبس میکنه. فقط دو روز یبار عصری میره بیرون و یه ساعته برمی‌گرده. چکار کنیم؟
- خوب؟
- امروز میره بیرون؛ دیروز نرفته، طبق برنامه این مدتش امروز باید بره.
- من زود از سرکار میام وقتی رفت بریم یه نگاهی به اتاقش بندازیم
- بچه بیست سالشه، زشت نیست؟
- خانم پس از کجا بفهمیم؟
- باشه، ساعت چهار به بعد میره، قبلش بیا.
سحر بیرون رفت. آنها هم به سرعت به اتاق او رفتند و جستجو را آغاز کردند.
گوشه و کنار را گشتند تا اینکه نوبت به کشوی بقل تختش رسید.
ناهید توی کشو چند برگ نسخه پزشک با نام خودش پیدا کرد که او از وجودش تا آن زمان باخبر نبود!
روی نسخه دارویی نوشته شده بود که او نمی‌شناخت.
بدونه آنکه به همسرش بگوید نسخه را برداشت و در جیبش گذاشت.
آقا حامد توی کمد لباسها، یک جعبه فلزی کوچک شکلات پیدا کرد. داخل آن نایلنهای کوچک خالی بودند که بقایای پودر سفید رنگی را در خود داشتند.
روز بعد ناهید پیش دکترش رفت و از او جویای قضیه نسخه‌ای که با نام خودش بود شد. دکتر گفت:
- مگه سحر به شما نگفته درمورد این نسخه؟
- نه دکتر بی‌خبرم!
- بعد جراحی‌تون و دادن آزمایشات بعدی به دخترتون گفتم که ماه آینده مادرت دردهای زیادی رو تجربه میکنه و چاره‌ای جز تحمل کردن نداره، مگر اینکه از داروهای مورفینی استفاده کنه که به صورت پورد تجویز میشه و حتما باید روزانه تهیه بشه.
ناهید، یاد نایلنهای کوچولوی توی کمد سحر افتاد.
- ناهید خانم، دردهاتون در چه وضعیتی هستند؟
- آقای دکتر دردهام تقریبا کم هستند.
- خوبه، خیلی عالی، پس پودرها موثر بودند.
دل ناهید خانم مملو از مهر و محبت دخترش شده بود، ولی در فکر این بود که به آقا حامد چطور بگوید سحر برای تهیه داروی مادرش یک روز درمیان از خانه بیرون می‌رود و عصرها همیشه با او چای تلخ می‌خورد؟
آقا حامد از اینکه برای همسرش وقت زیادی نمانده، خبری نداشت و این سحر بود که سنگینی این خبر را به تنهایی بر دوش می‌کشید! آقا حامد دو سال در ماموریت کاری خارج از کشور می‌گذراند. از اوضاع خانه کامل با خبر نبود و تنها بیست روز بود که بازگشته بود؛ پس سحر تصمیم گرفت برای رعایت حال هر دو نفرشان، به قضایا تنهایی رسیدگی کند.
ناهید متوجه وخامت قضیه شد و بعد از برگشتن به خانه می‌دانست که باید صحبتی سه نفره ترتیب دهد که آقا حامد هم خیالش از سحر راحت شود و هم در مورد بیماری اش کاملا مطلع گردد.
پایان
آ.آلاناکیان
