
گاهی سرنوشت مثل توفان شنی است که مدام تغییرسمت می دهد. تو سمت را تغییر می دهی ،اما توفان دنبالت می کند.تو باز برمی گردی ،اما توفان با تو میزان می شود . این بازی مدام تکرار می شود، مثل رقص شومی بامرگ پیش از سپیده دم.
چرا ؟چون این توفان چیزی نیست که دورادور بدمد، چیزی که به تو مربوط نباشد. این توفان خودتوست .چیزی است در درون تو . بنابراین تنها کاری که می توانی بکنی تن دردادن به آن است،یکراست قدم گذاشتن درون توفان،بستن چشمان وگذاشتن چیزی درگوشها که شن تویش نرود و گام به گام قدم نهادن درآن. در آن نه ماهی هست، نه خورشیدی،نه سمتی و نه مفهوم زمان.فقط ریگهای سفید ظریف که مثل استخوان پودرشده در هوا می چرخند.
این توفان شنی است که لازم است تصور کنی!
#کافکادرکرانه#هاروکی_موراکامی