تَنحنُح

" تَنَحنُح"

در تاریخ بیهقی آمده؛
"در رفت در سرای پرده بایستاد و تنحنح کرد."

یعنی وارد سراپرده امیر مسعود غزنوی شد و بی آنکه حرفی بزند با سرفه ای تعمدی اعلام کرد که وارد حریم امیر شده است.

این لغت در لغت نامه دهخدا اینگونه معنی شده؛
گلو روشن کردن، سرفه به عمد، گلو صاف کردن...

از آن عمل هایی است که همه ما بارها انجامش داده ایم اما وقتی خواسته ایم در جایی از این لحظه یاد کنیم کلی شرح داده ایم.
از این پس می توانیم بگوییم "تنحنحی کردم.

✍️ آهو ایمانی