
فن دیدزنی از روشهای تند خوانی است. دیدزنی نیازمند حرکت منظم و ریتم دار چشم بر صفحات است که امکان مرور مطالب را به صورت اجمالی و گسترده اما نه به صورت خیلی دقیق، بدهد. برای تمرین تند خوانی باید هدف فرد بیش تر آشنایی و عادت به حرکات چشم و جریانهای فکری باشد.
برای شروع به تمرین روش دیدزنی باید نخست انگشت نشان دست چپ را در وسط صفحه گذاشت و آن را به پایین حرکت داد و حرکت سرانگشت را با چشم دنبال کرد. سپس با دست راست کتاب را در کمتر از یک ثانیه ورق زد. سپس باید به ترتیب ریتمهای یک ثانیهای، دو ثانیهای، چهار ثانیهای، شش ثانیهای، ده ثانیهای، پانزده ثانیهای، و بیست ثانیهای را با این نوع خواندن تمرین کرد.
این همان تمرکزهای لحظهای روی حروف و واژههاست. ما هنگام خواندن هر یک از سطرهای یک متـن چشمان خود را به صورت جهشی به سمت جلو حرکت میدهیم. اکنون هر چه این مکثها و جهشها را کاهش دهیم سرعت خواندنمان نیز افزایش مییابد. تعداد این توقفها معمولاً در افراد کند خوان به ۷ بار در هر سطر میرسد اما شما میتوانید این تعداد مکث را به ۳ بار در هر سطر کاهش دهید. هنگام مطالعه چشمان خود را در طول سطور حرکت دهید و نه سر خود را .
برای کاهش مکثها و توقفها باید زاویه ی دید خود را افزایش دهید. برای این منظور باید سعی کنید تصاویری را که گوشه ی چشمها است بدون این که به طور مستقیم به آنها نگاه کنید، ببینید. اجازه ندهید حین مطالعه دید شما دچار سرگردانی شود.
ما دیگر آموختهایم که چگونه حروف را با یکدیگر ترکیب کرده و کلمات را خوانده و درک کنیم. اکنون باید بیاموزیم که دستهای از کلمات را با یکدیگر ترکیب کرده و یک جمله را در آن واحد بخوانیم. در قدم بعدی باید بیاموزیم که چگونه جملات را دستهبندی کرده و مفهوم کلی یک پاراگراف را استخراج کنیم.
اغلب افراد عادت کردهاند هنگام مطالعه به عقب بازگشته و واژهها یا قسمتهایی از متن را که به درستی متوجه نشدهاند بازخوانی کنند. این کار فقط از سرعت خواندن شما میکاهد. شما میتوانید با مطالعه ی تکمیلی، قسمتهایی را که به درستی متوجه نشدهاید درک کنید. شاید با خودتان بگویید که این بازخوانی مجدد هم زمانبر است؛ اما بازگشت مکرر به عقب برای بازخوانی قسمتهای درک نشده به مراتب وقتگیر تر از مطالعه ی مجدد یک مطلب به روش تند خوانی است.
هدف خود را از مطالعه ی هر مطلب از پیش تعیین کنید. برای خود مشخص کنید که میخواهید چه نوع اطلاعاتی کسب کنید. این کار سبب میشود تا اطلاعات غیر ضروری و حاشیهای را در فرایند مطالعه حذف کنید.
ما برای نوشتن مطالب ناگزیریم پارهای دستورهای نوشتاری و ساختار صحیح جملات را رعایت کنیم. اما هنگام خواندن لازم نیست آن نکات را رعایت کنیم. ۴۰ تا ۶۰ درصد کل یک متن از واژهها و حروف غیر ضروری (البته برای درک آن) تشکیل شده است؛ حروف ربط مانند و و یا. بیاموزید تنها اسمها و افعال را بخوانید. نکات و مفاهیم اصلی یک پاراگراف را یافته و آن را در ذهن بسپارید و جزئیات خارج از موضوع اصلی را حذف کنید.
در فرایند مطالعه باید فقط چشمها و مغز درگیر باشند. سرعت قوه ی بینایی شما بسیار بیش تر از سرعت تکلم شما است؛ بنابراین از تلفظ حروف و واژهها حین مطالعه خودداری کنید. موضوع اصوات به همین جا ختم نمیشود. ما حین خواندن در ذهن خود نیز اصوات مرتبط با حروف و واژهها را بیان میکنیم. این همان ندای درون شما ست زمانی که به اصطلاح در دلتان مطلبی را میخوانید؛ یعنی ما پس از دیدن یک کلمه صبر میکنیم تا صدای مرتبط با آن کلمه (تلفظ) در ذهنمان کامل شود؛ سپس به سراغ کلمه ی بعدی میرویم. این عادت نیز سرعت مطالعه ی شما را کاهش میدهد. به یاد داشته باشید که حذف کامل این صداها در مغز و ذهن غیر ممکن است اما میتوان آنها را به حداقل رساند.
در محیط مطالعه ی خود هر عاملی را که موجب پرت شدن حواس شما میشود حذف کنید.
هر چه با واژگان و اصطلاحات یک زبان آشناتر باشید درک بهتری از متون نگاشته شده به آن زبان خواهید داشت. تا میتوانید واژه و اصطلاح جدید بیاموزید.
تمرکز خود را حین مطالعه حفظ کنید. در حین خواندنِ مطلبی، در آن واحد به چیز دیگری فکر نکنید.