
?معرفی:
4 کتابی است از جورج اورول که در سال ۱۹۴۹ منتشر شدهاست.
این کتاب تصویری خیالی از شهری بنام اوشیانا که می توان گفت مدینه فاسده است و در آینده قرار دارد را به ما نمایان می کند.
کتاب را می توان در رده رمان های سیاسی و پادآرمانشهری تلقی کرد.
نويسنده با بیان قوانین و طبقات اجتماعی تصویر این آرمانشهر را کامل تر می کند و رفته رفته وارد جزئیاتی می شود که تکه های پازل را به یکدیگر متصل و در نهایت تصویری مشمئز کننده از اوشیانا را بما می دهد.
?خلاصه داستان:
داستان مردی است به نام اسمیت که از اعضای عادی حزب می باشد ؛ حزبی که دموکراسی و عدالت در آن معنایی ندارد گناهکاران به آسانی اعدام می شوند و حریم شخصی عملا توسط حکومت پایمال می شود به نحوی که حتی صفحات نمایش در خانهها از شهروندان جاسوسی میکنندو شهروندان مجبورند همیشه با چهرهای سرشار از خوشبینی و لبخند به این صفحات نمایش نگاه کنند؛ تا کوچکترین شک و تصور نادرستی که نشاندهنده هرگونه نارضایتی فرد باشد، برای نمایندگان حکمرانان پشتصفحات نمایش ایجاد نشود.
او یک روز بر خلاف قوانین حزب ، دفتری کاغذی می خرد و با خرید روان نویسی بصورت غیر قانونی و به دور از دیدرس صفحه سخنگو شروع به نوشتن می کند...
?طرز تفکر نویسنده کتاب:
اورول مطمئن بود که "استالین، چرچیل و رزولت در تهران هشیارانه نقشه کشیدهاند که جهان را میان خود تقسیم کنند"
?نظر شخصی:
این دومین کتابی است که از جرج اورول معرفی می کنم و می توانم آن را شاهکار هنری اورول بنامم.
ظرافت وی در طراحی این مدینه فاسده و رسم تصویری هشدارگونه از آینده انسان که در حال پیمایش کوه علم است و هرروز نوآوری جدیدی خلق می کند من را یاد جهان امروز می اندازد که هر گوشه آن درگیر تنش می باشد.
سال 1984 را امروزه بعنوان مبدا تولد انسان هایی می دانند که احساسات را در اینترنت ابراز و نیاز را در حقیقت احساس می کنند ؛ انسان هایی که برای فرار از سرنوشت شوم و ظلم های فراوان و طرد شدگی از جامعه اطراف به سرزمین های تباه رسانه های اجتماعی پناه می آورند ، چه بسا که پناه آوردن به تباه جز تباه گشتن فرجام دیگری ندارد.
1984 کتابی است که من آن را فرجام این دنیا میبینم...