من با خیال آمدنت گریه میکنم
تنها میان انجمنت گریه میکنم
با دامنی گُلی روی سبزه زدی قدم
از اینکه نیستم چمنت گریه میکنم
تو با تبسمت به دلم پسته کاشتی
با یاد پسته ی دهنت گریه میکنم
در خواب حداقل تو مرا در بغل بگیر
درخواب نیستم بغلت گریه میکنم
من خاک پا و تو درختی پر از غرور
ای سرو بر منم منمت گریه میکنم
سربازم و شده بدن تو وطن مرا
سرباز، بر وطنت گریه میکنم
وقتی جدا شدی، بغلم بوی تو گرفت
میبویمت، ز بوی تنت گریه میکنم
گفتم چو باد رد شوم از لای زلف تو
من لابلای زلف کجت گریه میکنم
وقتی تو من شوی و منم تو شوم شها
من شمعم و به روی تنت گریه میکنم
جانم برفته و بروم ختم خویشتن
شاعر، خودم برای غمت گریه میکنم
الهامی
میبوسمت، درون تبت گریه میکنم