شرجی

نخستین قطرات شرجی که بر پنجره‌ام می‌چکد، تمام جهان بوی تو را می‌گیرد.
هر بار که تابستان از راه می‌رسد، دلتنگی‌ام نام تو را صدا می‌زند. تو از دل نخلستان شب‌هایم چون خوابی روشن عبور می‌کنی و صدایت گرم‌ترین پناه تاریکی من می‌شود:
عشق من! می‌بینی؟ رد نخستین شرجی تابستان بر شیشه‌ی پنجره، تمام تو را در من زنده می‌کند. انگار هر قطره، رد قدم‌های توست که از خرماپزان دلم می‌گذرد.
بیا! آن‌قدر نزدیک که میان من و تو جز عطر یاس روی دیوار هیچ فاصله‌ای نماند. یا مرا با خود ببر، به جایی که هزار ستاره در آغوش چشم‌های تو به خواب رفته‌اند!
پس بگذار همیشه تابستان، همان خلیج داغ نخستین باشد و شرجی‌ای که هر قطره‌اش بوسه‌ای ناتمام بر پنجره‌ی خانه‌ی عاشقان است و هر ترانه‌اش نام تو را تا ابد در دل من تکرار می‌کند.
ارادتمند
عباس زال زاده