ویرگول برای من یعنی، نقطه ای از سکوت در واژهها، جایی که افکار چرخش میکنند و احساسات به تعمق مینشینند. این نشانه به مثابه مرزی است میان آوای کلام و سکوتی عمیق، جایی که میتوان اندکی درنگ کرد و به روح کلمات عمیقتر نگاه کرد. در هر ویرگول، داستانی نهفته است، پاسخی به پرسشهایی که در ذهن ما شکل میگیرد، و فرصتی برای تامل بر آنچه که گفته نشده است. از طریق ویرگول، میتوان به عمق معنا فرو رفت، و در آن لحظههای کوتاه، احساسات انسانی را با یکدیگر پیوند داد. ویرگول، به نوعی، دربهای یک فصول جدید را میگشاید؛فصلی که در آن، زمان و مکان متوقف میشوند تا ما بتوانیم با دقت بیشتری به تحولات درونیمان نگاه کنیم و پیش از ادامه دادن، تجربهای تازه را در دل کلمات خوداز نو بسازیم.