یادمه هر موقع ، موقع خواب همه کارامو انجام میدادم و تیک آخر برنامه رو میزدم ذهن مریضم عوض اینکه دیگه راحت بخوابه تازه شروع میکرد به آزادیشو جشن گرفتن و چشام که انبار خواب بودن با همه زورشون خودشونو سرپا نگه میداشتن.
از اون روزا به بعد هر روز همه تیک هارو میزنم به جز تیک آخر ، بعد دراز میکشم،
بعد ذهن مریضم برای اینکه از مسئولیت فرار کنه گولم میزنه و چشامو میبنده و زود به خواب میرم ، ولی منکه میدونم خودم خودمو گول میزنونم:)
خلاصه مسواک نزنید.