امید بی دلیل خیلی کم هزینه است ، فکر کن با کمترین هزینه چه غریق نجات هایی رو استخدام میکنی ؛
نمیگم غمگین نباش ، باش ، حتی با غم و ناامیدی مثل یه مهمون رفتار کن ، یعنی سرکوبش نکن ، کنارش بشین ، اگه ازش خوشت نیومد به زور باهاش مهربون باش ، و بدون که قراره بره.
غم و امید درسته که اصلا شبیه هم نیستن ولی واقعا میتونن کنار هم باشن به شرط اینکه امید رو به شادی زنجیر نکنی ، یعنی امید رو مستقل از هرچیزی و به تنهایی همیشه یکم ازش داشته باشی .

میدونی ،
یعنی همونجور که درک کردی منظورم اینه که : دنبال علت(به چی دل خوش کنم؟) برای امیدواری نگرد ، بلکه دنبال معلولِ (محصولِ) امیدواری بگرد ؛
چون محصولِ یه کوچولو امیدِ بی دلیلِ همیشگی ، اینه که : تو رو از تلخ ترین منجلاب های تاریک میکشه بیرون
درست مثل مثالِ اون یه نخ کبریت کوچولو که یه تنه میتونه اونهمه تاریکی رو یه جا قورت بده .
امیدوارم این طرز تفکرم تو تلخ ترین روزات حتی شده به اندازه یه چوب کبریت بهت کمک کنه ؛
خلاص تتت.