از تخته قاپو تا انحلال !!!
طناب سیه چادر ها را بریدند با شمشیری که فرهنگ و توسعه می نامیدند اما نماد دیکتاتوری و مهر انگلستان بر آن حک بود . آری! از تخته قاپوی پهلوی ها سخن می گویم. خیانت ، خیانت است زمان و مکان نمی شناسد.
تازه به دوران رسیده ها با شمشیر آخته به اصیل ها حمله ور شده بودند ، آنقدر عجول بودند که نمی دانستند تخته قاپو خودش یک لغت ترکی است از فرهنگ لغت همین قوم که برای نابود آن کمر همت بسته بودند!
غافل از اینکه عشایر فقط سیه چادرها نبودند ، عشایر فرهنگ بود ، گلیم بود ، قالی بود ، موسیقی بود ، حماسه بود ، شهامت بود ، صداقت بود و هزاران صفت دیگر نیک انسانیت که برای بیان بسیاری از آنها ، هنوز بشریت کلمه اختراع نکرده است.
عشایر ماند و شمشیرها شکستند !این رسم طبیعت است شعله های آتش خاموش می شود و ریشه ها می مانند و دوباره جوانه می زنند و جای سوخته ها از نو سبز می شود.
عبدالحسین سبحان پور
مهر ماه ۱۴۰۴