ویرگول
ورودثبت نام
Hossein T
Hossein T
Hossein T
Hossein T
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

قرنطینه با طعم کهکشان (به سبک گلکسی)

ای نام تو بهترین سرآغاز / با گلکسی خود گویم ازز دل و راز

نمیدانم از کجا شروع کنم. آری، انگار همین دیروز بود. 3 اسفند ماه 1398 که هیاهوی ویروس جدید در گوشی ها و صفحات مجازی دست به دست میچرخید و همه جا را فرا گرفته بود. آری، این ویروس ها بودند که شبیخون زده بودند و صدای شیپور اعلان جنگ ویروس ها از آژیر خطر آمبولانس ها در کوچه و خیابان به گوش میرسید.

همه به خانه ها پناه برده بودند و شهر خلوت شده بود و کرونای لعنتی برای خودش در کوی و بازار جولان میداد و طنازی میکرد. سیل عظیمی از کاربران به سمت و سوی مجازی روانه شدند و پرستو های روابط اجتماعی ، جمع های دوستانه ، دید و بازدید های خانوادگی و تحصیل و امور کاری و همه و همه از دنیای حقیقی به دنیای مجازی کوچ کرده بودند.

گوشی گلکسیم و یارانش واقعا گل کاشته بود و در همان نیمه اول بازی ، سه بر هیچ از کرونا جلو افتاده بود. گلکسی ما را در کهکشان ها دور هم جمع کرده بود. دیگر عذر و بهانه مکان و زمان وجود خارجی نداشت. خانواده و دوستان بیش از پیش دور هم جمع بودیم. نوای شادی و بانگ سرور و امید از گروه های واتس آپی برخاسته بود. کیفیت بی نظیر صفحه نمایش و بلندگو گوشی های گلکسی ، مخاطبان را یکی پس از دیگری از قاب مستطیل مجازی بیرون میکشاند و رنگ و بوی حقیقی را در آنها نمایان میکرد.

خوشی و شادابی فضا را عطر آگین کرده بود و آوای خنده و شادیمان بذر امید را در کویر بی آب و علف دل ، آبیاری میکرد و نگهبان شب های پر ستاره و سرد دشت وجود بود. همه میگویند که از معایب مجازی، عدم انتقال احساسات است ؛ اما میکروفون و دوربین سلفی با کیفیت گلکسی ، حتی گرما و احساسات را به خوبی منتقل می کند.

گاهی استرس بر من غالب میشد و برای رهایی از آن به سراغ آهنگ و غذای روح میرفتم. لوبیای سحر آمیز ،گلکسی بادز، را در قوس و قزح گوش میگذاشتم و چشمانم را میبستم. آری! گویی دریچه ای از کهکشان به روی گشوده میشد و اجرام آسمانی سرتاسر اتاقم را فرا میگرفتند و به دور من حلقه میزدند و شور و شعف مرا فرا می گرفت. آرامش بر استرس چیره میشد و استرس جای خود را به آرامش میداد و بار و بندیل خود را میبست.

زوج هوشمند ساعت هوشمند گلکسی واچ و برنامه S Health ، سلامتی را به ارمغان می آوردند و چه تحفه ای از این بهتر؟! در این مدت گلکسی واچ بار ها و بارها با فریاد هایش و با زبان بی زبانیش از کم تحرکی و بی تحرکی من گله و شکایت میکرد و مرا به فعالیت برای حفظ سلامتی وامیداشت و در طول مسیر چون مربی دلسوز ، یار و یاور مهربان و گجتی دوست داشتنی مرا هدایت و راهنمایی کرد.

دیگر تیک تیک عقربه های ساعت مچی با میخ بر روی آهن زنگ زده مغز من نمیزدند و شخصی سازی و امکانات بی شمار گلکسی واچ دست و بالم را برای انتخاب باز گذاشته بود. تنوع تم ها و برنامه هایش ، معنی تکراری بودن را از روزهایم زدودند و روز هایم را رنگ و لعاب دادند.

لوبیای سحر آمیز گوشم را نوازش میکرد و نویز محیط را میگرفت ؛ حال آرامش و آسایشم از دست همسایه های بالایی در امان بود.داشت یادم میرفت. من عاشق بازیم. گوشی های گلکسی به لطف قلب تپنده قدرتمندشان بار ها و بارها بهترین ها را در عمل اثبات کرده اند. صفحه نمایش بی نظیرشان آدم را به دنیای بازی میبرد و حس و حالی دگر دارد. گویا گلکسی در بازی شما را تا دندان مسلح کرده و تنفگی به دستتان میدهد و شما را از دیگر رقبا ، یک سر و گردن بالا تر میکشاند. میدان نبرد حال در دستان شماست.

شور و هیجان فیلم دیدن در تلوزیون حال دیگریست که با استفاده از قابلیت های هوشمند گلکسی میتوان گوشی را به صورت هوشمند به تلوزیون متصل کرد و فیلم ها و برنامه ها را بزرگتر از پیش دید و یک قاب شکنی کرد و فراتر رفت. چه دقایقی که با خنده بازیگران ، خندیدیم و با غم آنان گریستیم.

به امید فردایی روشن تر ، هوشمندتر ، بهتر با گلکسی (سامسونگ)

#روایتگرباش #گلکسی #قرنطینه

روایتگرباش
۰
۰
Hossein T
Hossein T
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید