ویرگول
ورودثبت نام
عبدالمبین ؛  ( تشنه حق وجود )
عبدالمبین ؛ ( تشنه حق وجود )بنده‌ای در راه. می‌نویسم — نه برای ادعا، که برای یادآوری. یادداشت‌های یک تشنه.
عبدالمبین ؛  ( تشنه حق وجود )
عبدالمبین ؛ ( تشنه حق وجود )
خواندن ۲ دقیقه·۵ روز پیش

ترازوی درون؛ شاهد، در مقامِ سنجش

بسمه او که ذکر نامش راه تعالی می‌گشاید

---

ترازوی درون؛ شاهد، در مقامِ سنجش

نگاهی به توازنِ شهود، میانِ جبر و اختیار

---

ما معمولاً «شاهدِ درونی» را به عنوان یک تماشاگرِ آرام می‌شناسیم؛ کسی که در گوشه‌ی تاریکِ وجودمان می‌نشیند و فقط نگاه می‌کند.

اما حقیقت این است که شاهد، یک تماشاگرِ منفعل نیست. شاهد، یک «ترازو» است. او کارش «توازن» است.

شهود، تحتِ فرمانِ توازن

شهودِ ما، یک حسِ رها و بی‌قاعده نیست. شهود، درست مثل یک قطعه‌ی حساس در یک ماشینِ دقیق، توسطِ «شاهد» هدایت و کنترل می‌شود.

اما این کنترل، نه از جنسِ «جبر» است، نه از جنسِ «قدرِ» کور. این کنترل، از جنسِ «سنجشِ دقیق» است.

شاهد در درونِ ما، مدام در حالِ محاسبه است. او نیت‌های ما را می‌سنجد. اگر نیت ما خیر باشد، ترازو به سمتِ روشنایی سنگینی می‌کند و شهودِ ما صیقل می‌خورد. اما اگر نیت ما آلوده به شر باشد، ترازو کج می‌شود و شهودِ ما تار می‌شود.

جبر، یا اختیار؟

اینجاست که یکی از بزرگ‌ترین اشتباهاتِ ما رخ می‌دهد. ما فکر می‌کنیم اگر شهودمان خطا کرد، یا اگر در زندگی به بن‌بست خوردیم، این «قضا و قدرِ» ازلی بوده است و ما هیچ کاره‌ایم.

اما شاهدِ درونی، ما را مجبور نمی‌کند. او ما را در یک «آزمونِ مداوم» قرار می‌دهد. ما با «اختیارِ» خودمان نیت می‌کنیم، و او با «قدر» و «قضاوتِ» خودش، نتیجه را می‌سنجد.

این یک بازیِ یک‌طرفه نیست. ما با هر انتخابِ خود، کفه‌ی ترازو را پایین می‌کشیم. و شاهد، تنها این کفه‌ها را وزن می‌کند.

اگر ما در نیتِ خود، به سمتِ خیر برویم، شهودِ ما نیز به سمتِ روشنایی هدایت می‌شود. اما اگر به سمتِ شر برویم، شهودِ ما در تاریکی گیر می‌کند.

تناسبِ نیت

رازِ این ترازو در یک چیز است: «تناسب».

شاهد، شهود را به تناسبِ خیر و شری که در نیتِ ما وجود دارد، هدایت می‌کند. این مثل یک آینه است که هر چه صیقل‌خورده‌تر باشد، تصویر را شفاف‌تر نشان می‌دهد. اگر ما در نیت‌هایمان، به دنبالِ صداقت و خیر باشیم، آینه‌ی شهودِ ما شفاف‌تر می‌شود. اما اگر نیت‌هایمان آلوده به خودفریبی باشد، آینه تار می‌شود و ما را به اشتباه می‌اندازد.

اینجاست که مسئولیتِ ما سنگین می‌شود. ما نمی‌توانیم بگوییم «تقدیر بود که این‌طور شد». تقدیر، فقط ترازو است. این «ما» هستیم که با نیت‌هایمان، وزنِ آن را تعیین می‌کنیم.

---

شاهدِ درونی، نه یک دیکتاتور است، نه یک تماشاگرِ بی‌تفاوت. او یک «معمارِ توازن» است.

ما با هر نیتِ خیر و شری که در دل می‌پرورانیم، در واقع داریم شهودِ خودمان را شکل می‌دهیم. و شاهد، با قضاوتِ عادلانه‌اش، ما را به سمتِ آنچه واقعاً انتخاب کرده‌ایم، هدایت می‌کند.

آخرین بار که در نیتِ خود، بینِ خیر و شر مردد شدی، ترازوی درونت به کدام سمت سنگینی کرد؟

🌿

مهدی امیراحمدی

در پناه حق 🌿

---

#شاهد_درونی #توازن_شهود #جبر_و_اختیار #تناسب_نیت #خودشناسی

جبر اختیار
۰
۰
عبدالمبین ؛  ( تشنه حق وجود )
عبدالمبین ؛ ( تشنه حق وجود )
بنده‌ای در راه. می‌نویسم — نه برای ادعا، که برای یادآوری. یادداشت‌های یک تشنه.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید