حسی مرا ب سمت تو میکشیدو حسی مرااز تو دور میکرد.اما میدونی عشق چیز عجیبیه.ی قدرتی هست ک هیچ قدرتی حتی قدرت عقل هم مانعش نمیشه.ی عاشق برای بدست آوردن معشوقش هرکاری میکنه.خب من عاشق بودم.تا صبح همونجا منتظر موندم تا تورو ببینم.از هیجان و فکر و خیال،تا صبح خواب ب چشمانم نیامد.صورت زیباییت را تجسم میکردم و حدس میزدم ک تو چ شڪلی شده ای.هر لحظه یک حس:هیجان،ترس،عصبانیت،عشق،..تا اینکه صبح،حول و حوش ساعت۷از خانه بیرون آمدی.هنوز هم همانقدرزیبا و وقار.قلبم ب شدت میکوبید.چشمانم از پشت شیشه ماشین تورا دنبال میکرد.درون ذهنم زمان ایستاده بود.همه چیز داشت ب۱۰سال پیش برمیگشت.ب روزی ک سوگل خانم یک روسری گل گلی قرمز سرت کردو تو نگاهم کردی و گفتی:آرش قشنگه نه؟/گفتم:آره خیلی بهت میاد./اما دلم برای موهایت تنگ میشد.راستش را بخواهی در آن لحظه دلم برای موهایت تنگ شده بود.آن روز وقتی تو را دیدم،اشک های سمج بی اختیار از دروازه چشمانم راه باز میکردند.تو مرا ندیدی ،حواست نبود.دست دوستت را گرفتی و بایکدیگر تا سرویس رفتیدـ.تو را تا داتشگاهت تعقیب کردم.ب دانشگاه ک رسیدم،ماشینم را پارک کردم وداخل شدم.دیگر وقتش بود ک کاری کنم.از هم دانشگاهیت شماره ات راخواستم.از دانشگاه ک خارج شدم سوار ماشین شدم وب خانه رفتمـ.آنروز انگارهمه چیز را ب من داده بودند.ب خاته ک رسیدم از خوشحالی رفتم و دست پدرم را بوسیدم.پدرم ک تعجب کرده بودپرسید:پسرم!اتفاقی افتاده؟/از خوشحالی فقط گفتم:پدر !روبان قرمز!/ب اتاقم رفتم،روبان را از صندوقچه ام بیرون آوردم و ب آن خیره شدم.موبایلم را برداشتم وشماره ات راواردکردم.با شنیدن هر بوق ،قلبم تندتر میکوبید.تا اینکه جواب دادی.درکت میکردم.نمیدانستی با چ کسی صحبت میکنی.از آن لحظه هرروز مزاحمت شدم و تو دیگر از من برگشتی.اینبار دلم را ب دریا زدم و همه را گفتم.برای معشوقم.حالا مرا میشناسی؟من آرشم.آرش کودکیهای تو....
-میشه...بیایـ...کافه شیک؟