این یه بلاگه از آرش انصاری. بی حاشیۀ باشگاه...
شاید توی نگاه اول تنهایی ترسناک بیاد یا ازش بترسید و خب شاید سخت باشه تنها بودن برای مدت طولانی
چون اصولا انسان موجود اجتماعی هستش.
اما یه سوالی پیش میاد تنهایی از نظر تو چیه؟
تنهایی برای من اینه که جایی باشم و آدم هایی دورم باشن که کسی از اونا درکم نکنه و حرفامو نفهمه!
وقتی ادمایی پیشم باشن و درکم نکنن، من ترجیح میدم همون آدما هم نباشن.
چون وقت و انرژیم رو تلف میکنن!
یه نکته ای که هست اینه که، تنهایی فقط اولش ترسناکه و بعد کم کم بهش عادت میکنی و کم کم میتونی توی تنهاییت بیشتر از قبل هم رشد کنی!
راستی یادم رفت بهت بگم تو همیشه تنهایی!!!
(توی باشگاه ۴.۲ درصدیون، هدف اشتراک افکاره، قرار نیست موافق باشی با مطالب، قراره نظرتو بدی و رشد صورت بگیره)
