ویرگول
ورودثبت نام
𝐑𝐚𝐡𝐚
𝐑𝐚𝐡𝐚
𝐑𝐚𝐡𝐚
𝐑𝐚𝐡𝐚
خواندن ۲ دقیقه·۴ ماه پیش

نامه ای برای او.

سلام ...

حس میکنم دیگه هیچ حرفی برای گفتن ندارم ولی در اوج این سکوت دلم میخواد دوباره برات بنویسم.

قدیم ها امید داشتم ، به برگشتنت ، به دوباره بودنت ... امیدوار بودم بتونم دوباره اون لبخندت رو ببینم ...!

الان دیگه امیدی هم ندارم ... شاید حتی من رو یادت هم نمیاد یا که ندونی یکی هست که از دور اینقدر دوستت داره .

شاید یک روز دوباره دیدمت ، وسط موج های آروم دریا ، یا یک ریتم ملایم گیتار یا پیانو ، میان چاله های ماه روشن تو شب تاریک یاکه یک روز برفی کنار نیمکت و چراغ های زرد خیابون ... تو خیلی وقته که نیستی ، ولی من تو رو در میان تمام زیبایی های این جهان میتونم ببینم ... شاید هم دیگه نباشم که ببینمت ، شاید یک روز وسط این همه تاریکی و تنهایی یا وسط یک رویا ی شیرین خودم رو هم ببازم ، برای همیشه ...

خیلی خواستم که برگردی ، دوباره باشی و من بتونم دوباره از ته دل بخندم ... خیلی خواستم که باشی ، ولی بونت هم دیگه چیزی رو تغییر نمیده ... نه این غم رو ، نه این تنهایی رو و نه این منی که در نبودت شکل گرفته .

قبل از تورو که یادم نیست ، ولی بعد از تو فهمیدم حتی برای نفس کشیدن هم بهت نیاز دارم ، دروغ چرا ... زمانیکه بودی برای اولین بار تو زندگیم با خودم گفتم "زندگی هنوز هم قشنگی هاش رو داره" . شاید هیچوقت متوجه نشی ، ولی تو تنها چراغ‌ امید و انگیزه من برای ادامه دادن در میان تمام این تاریکی ها بودی ... دلیلی برای خندیدن دوباره .

حالا که نیستی باز هم میگم ، بیشتر از این زندگی و بیشتر از خودم ، دوستت دارم هنوز ... (:

قسمت هم که نبودیم ، ولی خوش به حال کسی که نصیبش تو باشی .

فاصله ی بین من و تو تنها یک قدمه ، ولی قدمی که زمانیکه باید ، برداشته نشد ...!

دلم نمیخواد دیگه بیشتر از این باشم ... امیدوارم روزی من رو به یاد بیاری و بدونی که بیشتر از هرکسی تو این جهان دوستت داشتم . (:

امیدتنهاییجهان
۴
۰
𝐑𝐚𝐡𝐚
𝐑𝐚𝐡𝐚
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید