ویرگول
ورودثبت نام
𝐑𝐚𝐡𝐚
𝐑𝐚𝐡𝐚
𝐑𝐚𝐡𝐚
𝐑𝐚𝐡𝐚
خواندن ۱ دقیقه·۲ ماه پیش

این پاییز نیز فرامیرسد!

هوا از الان هوای پاییزه.

روز ها شب شدند،فصل ها تغییر کردند،ستاره ها دور و دور تر شدند،فصل رهایی و آزادی برگ ها رسیده ولی تو...تو هنوز هم غایبی بهترین من.

من طمع عشق سرمای نهان در شب های بهار رو،خواب های سیاه در روز های روشن رو،تاریکی ماه در آسمان شب رو بعد از تو خوب چشیدم.

طمع اولین عشق رو،گرمترین برف زمستون پر از احساس رو،طمع اولین بوسه ای که تمام من رو از من گرفت رو نیز با تو چشیدم.

پاییز نزدیک است و من ناچارم یاد تو را به تن برگ هایی بسپارم که برای آزادی و رهایی بی کران و مرگ خود پرسه میزنند.من ناچارم یاد تو را به قطره های سرد باران و نامت را به آواز دلنشین گنجشک ها بسپارم،من ناچارم تو را رها کنم.

در پس کوچه های این خیابان های تاریک و خوفناک بسیار پرسه زدم،فریاد ها کشیدم،اما در هیچ کدام از این لحظه ها و در هیچ کدام از آن خیابان ها نتوانستم تو را بیابم.

اکنون نیز کلام آخرم را میگویم:

من تمام حس های خوب این جهان را بعد از تو فراموش کرده ام،متاسفانه حس آغوشت را نیز دیگر به خاطر نمیاورم.

اما هنوز هم شب هایی را با یادت گذرانده و با اشک های پنهانی تو را به رویاهای شیرین و محال خود میسپارم.

نمیدانم حالا کجایی،نمیدانم چه کسی را طوری که من را صدا میزدی،صدا میزنی اما هر کجای این جهان که هستی امیدوارم یک روز با اولین برف،من را به یاد آورده و آن خاطرات شیرین را از ابتدا مرور کنی.

دلم تنگ است،اما میدانم تو در این جهان سهم من نیستی و تنها سهم من از تو فرسنگ ها دوری و خروار ها غم و اندوه است.

با این حال من هنوز هم "دوستت دارم" .(:

آسمان شبغم اندوه
۰
۰
𝐑𝐚𝐡𝐚
𝐑𝐚𝐡𝐚
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید