پرینت سه بعدی یک روش ساخت قطعه به صورت لایه به لایه و افزودنی (Additive) هست.
پرینتر سه بعدی تا حدودی همون چیزیه که تا الان در موردش شنیدید. یه دستگاه مکعبی کوچیک با چند جفت پیچ و مهره و یه هد پرینت. شروع می‌کنه به کار کردن و براتون اسباب بازی و عجق و وجق بی روح و مرده می‌سازه.
آره. حقیقتش همینه. اما این دستگاه به این شکلی که دیدید فقط توی ایران و به خاطر تبلیغات و تولید محتوای ضعیف به این شکل معرفی شده.
تکنولوژی پرینت سه بعدی حدود سال 2009 الی 2011 توی جهان همه گیر شد. چرا؟ چون تا قبل از اون پتنت‌هاش آزاد نشده بودند و حسابی دستگاه‌های گرونی بودند(حدود یک میلیون دلار)
حالا چرا گرون بودند؟ چون دستگاه‌هایی بودند که ازشون برای نمونه سازی سریع(Rapid Prototyping) استفاده می‌شد. نمونه سازی سریع چیه؟ نمونه سازی سریع توی ساز و کارهایی تعریف میشه که نیاز به ساخت یک نمونه نسبتاً عملیاتی از یک شی(Object) به شکلی واقعی هست. فرض کنید شما می‌خواید یک چرخ دنده‌ی جدید بسازید. شما طرحش رو توی ذهنتون دارید. بعد اونو میارید روی کاغذ. بعد احتمالا میارید توی کامپیوتر(نرم افزار SOLIDWORKS) و...
بعدش چی؟ همین؟ چطوری بسازینش؟ راستش باید طرحتون رو ببرید یک کارگاه و اونا قطعه رو براتون بسازند. این قطعه‌ی اولیه میتونه گرون، ناکارآمد، پراشکال و نامناسب برای مصارف صنعتی باشه.
نتیجه چیه؟ احتمالا چند میلیون تومن باید پیاده شید و آخرش هیچی دستتون رو نمی‌گیره به غیر از یه تیکه آهن بدردنخور.
اما وقتی پرینتر سه بعدی باشه چطور؟ پرینتر سه بعدی میتونه طرح سه بعدی شما رو با قیمت خیــــــــــــــلی ارزون‌تر بسازه. این چرخ دنده‌ای که صحبتشو کردیم زیر صد هزار تومن درمیاد و معمولا از جنس پلاستیکه. حالا ولی شما می‌تونید طرحتون رو ببینید و اونو چندین و چند بار اصلاح کنید. راستی، امکان تعویض جنس ماده‌ی طرحتون هم وجود داره. همینطور رنگش.
شما با پرینتر سه بعدی می‌تونید از جنس پلاستیک، پلاستیک نرم، کامپوزیت چوب، فیبر کربن، رزین، انواع فلزات قطعه بسازید.
البته قیمت سازه بنا به جنسش فرق داره. همچنین می‌تونید تعیین کنید قطعه‌ی شما تا چه حد پر(چگال) باشه. هرچقدر قطعه چگال‌تر باشه، سنگین‌تر و در نتیجه گرون‌تره. چون متریال بیشتری برای ساختش مصرف شده.
سازه‌ی شما کیفیت ساخت داره و کیفیت ساخت قطعه رو معمولا براساس میزان فاصله‌ی بین لایه‌های ریخته شده می‌سنجند. این فاصله بصورت میکرونی تعریف میشه. مثلا یک قطعه کیفیت 200 میکرونی داره. این یعنی فاصله‌ی بین هر لایه‌ی قطعه حدود 0.2 میلی‌متره.
اما این تمام ماجرا نیست. پرینترهای سه بعدی پیشرفت فوق العاده‌ای داشتند و الان دستگاه‌هایی هست که میتونه 500 هزار رنگ رو پرینت کنه و همچنین از 6 متریال مختلف در یک عملیات پرینت استفاده کنه.
یعنی چی؟ یعنی مثلا اگر قطعه شما بخشیش نرم باشه و یه جای دیگه‌ش سفت باشه، بدون نیاز به چندباره کاری، در یک عملیات پرینت میشه این قطعه رو ساخت. حالا این کاربردش چیه؟ آفرین، مثل مدل‌های جراحی یا پزشکی.
این ویدیو رو ببینین:
خب، تا اینجا رو داشته باشید تا بعدا براتون بیشتر بنویسم. سوالاتون رو بنویسید تا هم جواب بدم هم مطالب بعدی رو بهتر بنویسم.
مرسی! :)
(اگه دوست داشتید به وبسایت ما یعنی www.3dman.ca هم سر بزنید.)
