به خدا عشق به رسوا شدنش می ارزد / و به مجنون و به لیلا شدنش می ارزد
دفتر قلب مرا وا کن و نامی بنویس / سند عشق به امضا شدنش می ارزد
گرچه من تجربه ای از نرسیدن هایم / کوشش رود به دریا شدنش می ارزد . . .
خوشبختی را در همین لحظه باور کن ، لحظه ای که دلی به یاد توست . . .
اگه عاشقی همش کار دله ، پس چرا من همه اش
فکرم
ذهنم
هوشم
حواسم
پیش توست . . . ؟
باور کن آن “میم” مالکیتی که به آخر اسمم اضافه میکردی
بزرگترین و زیباترین عاشقانه ای بود که شنیده ام . . .
قشنگترین نگاهم را برایت کنار گذاشتم تا بدانی با تمام وجود دوستت دارم . . .
باز باران بارید خیس شد خاطره ها / مرحبا بر دل ابری هوا
هر کجا هستی باش آسمانت آبی / و تمام دلت از غصه ی دنیا خالی . . .
حالا که قرار نیست دیگر حوا ی من باشی
به چه امیدی آدم شوم ؟
این فاصله ها که بین ما بسیارند / از بودن ما کنار هم بیزارند
یک روز برای دیدنت می آیم / اما اگر این فاصله ها بگذارن