ویرگول
ورودثبت نام
ملاقات دو مرده
ملاقات دو مردهکلماتی که کنار هم قرار گرفتند تا یک داستان برایتان بگویند...
ملاقات دو مرده
ملاقات دو مرده
خواندن ۳ دقیقه·۵ سال پیش

ماجرای آن شب...

تصویر مهمی است... به خاطر بسپارید
تصویر مهمی است... به خاطر بسپارید


در تکاپوی ملاقات تو در میقات، به قاف هم سفر کردم
نبودی آنجا
جنون، جان را به تاراج برد و تو حال را...
نمیدانی پس از آن لحظه رعب انگیز آغاز غروب، قطار زندگانی ام که تو سوزنبانش بودی، به مسیر دیگری رفت...
به شهر و دیار دیگری
به جایی که حالا فرسنگ ها از مرزهای سرزمین من، که آغوش تو بود، دور کرد
بعد از آن، مدت ها پرچم کشورم را که پیراهن تو بود استشمام میکردم تا بوی وطن را در رگهای خاطراتم جاری کنم
تا یادم نرود که تو را دوست دارم
درست شنیدی
تا یادم نرود...
آخر بعد از آن لحظه، نمیدانم چرا آلزایمر گرفتم
هنوز هم راه خانه را گم میکنم
و به یکباره میبینم در کوچه پس کوچه هایی هستم که تو در آن ها افتخار قدومت را نصیبشان کردی، حالا بگذار برایت از آن شب بگویم... بارها برایت خواستم از ماجرای آن شب بگویم... ماجرایی که با یک قول شروع شد...
آری جایی دور بودیم آن شب...
جایی دورِ دور در نزدیکترین نقطه به او...
چقدر سریع هوا سرد شد، فکر کنم زمستان شد، چقدر آن شب باران بارید، حتی کمی برف هم روی سرم نشست
آن شب همه آدم های دنیا از من سوال داشتند
عجیب تر آنکه همه دنبال او بودند و کسی اصلا به دنبال من نبود
حواس کسی هم نبود که این من بودم که گم شدم، این من بودم که در تالار شیشه ای نگاهشان محو شدم
فکر می کردند چون جوابی ندارم سکوت کردم، اما من راه سکوت را پیشه کردم تا گوش هایم صدایش را میان آن حجم پرتلاطم واژه های تب دار آغشته به طعمی تلخ، پذیرا باشند
سکوت کردم و همین شد پیشه ام، نامم، هنرم، نمادم
سکوت در برابر آنچه آن شب رخ داد سکوت کرد و سالها بدنبال ردپاهایی گشت که آن شب روی سنگ فرش های یک پیاده رو، میزبان قدم هایی بود که لرزان به دنبال یک نفر بودند
در هوای سرد آن شب واقعه، کسی نمیدانست در این حجر الاحمر، آتشفشانی برپا شد که هنوز هم خاکسترهای به جا مانده از آن، بهانه سرفه های گاه و بیگاه این تکه های بهم چسبیده که تن می نامند، شده
سخت است، آتش بزنند جانت را، سخت تر آنکه نتوانی خاموشش کنی...
دست و پایت بسته باشد
چون "قول دادی"
و من با دادن آن قول، ریسمانی برداشتم و دست و پای خودم را بستم، به خود سنگی بستم و مستقیما به درون آتش رفتم
قراری هم نبود و انتظاری هم نداشتم گلستان شود آن آتش
او را همیشه در ارتفاعات بلند کوهستان معرفت تصور می کردم
جایی که به آن تعلق داشت
شاید چون من به آنجا تعلق نداشتم، معرفتش را خرجم نکرد
یادم می آید، از گوشه لبم آن شب مایعی قرمز جاری بود، اثر بوسه ام بر دستان محکم و گره کرده یک بزرگتر بود گمانم شاید...
بیا به چند ساعت عقب تر از واقعه برویم...
در مسیر هستیم، گرم گرم در هوای نسبتا گرم آن موقع از سال مشغول صحبتیم
گاهی دقت را چاشنی فعل شنیدن می کند
گاهی هم شیرینی لبخند را
و چقدر من شادم، شادم که برای دقایقی هم شده بانی نقش بستن طرح لبخند بر روی لبانش می شوم
صحبت حول و حواشی ماوقع آنچه در دو سه ماه پس از "آن" روی داده بود، می چرخید
رویدادهایی که برایش میگفتم البته که بخش تلخ و عجیبش نبود
دوست نداشتم و ندارم که بعد از سه ماه و اندی که آمده دقایق را با روایت حقایق پشت سر بگذارم
در مسیر رفتن به یک جلسه بودیم، دو هفته ای می شد در حال هماهنگی آن جلسه نسبتا مهم بودم، به گمانم می توانست باعث توسعه اساسی "نهاد" شود..............................ادامه دارد/

۱
۰
ملاقات دو مرده
ملاقات دو مرده
کلماتی که کنار هم قرار گرفتند تا یک داستان برایتان بگویند...
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید