راز سفید

تمام پول های پس اندازت را جمع کردی، به بازار رفتی، با سلیقه بی مثالت برایش زیباترین کادویی را که می توانستی خریدی...
بند بند وجودت، شد تار و پود آنچه که خریدی... و انعکاس روحت، شد رنگ آن هدیه...
خاطرم است در یکی از روزهای مهر ماه بود که با چشمانی غمگین و پر از اشک به سراغم آمدی...
از یک ماجرای تلخ گفتی و از آن هدیه سفید...
بعد از آن بود که راز سر به مهرت را بر تن کردم و سفید پوش شدم... سالهای سال...