ویرگول
ورودثبت نام
سعید مستغاثی
سعید مستغاثیمستندساز و کارشناس سینما
سعید مستغاثی
سعید مستغاثی
خواندن ۴ دقیقه·۱ سال پیش

یادش بخیر آن دبیر فوتبالیست جبر و آنالیز!


خبر درگذشت داریوش مصطفوی برای من، فقط رفتن یک فوتبالیست نبود که به هر حال به دلیل بازی در تیم پرسپولیس، زمانی هوادارش بودیم.
او زمانی معلم و دبیر کلاسمان بود، نه کلاس ورزش بلکه درس ریاضی، آن هم مبحث مشکل و پیچیده جبر و آنالیز!
وقتی در پاییز 1356 پس از اولین سال تحصیلات دوره نظری (کلاس نهم امروز) پس از انتخاب رشته و گزینش "ریاضی- فیزیک"، به کلاس دوم نظری رفتیم، کتاب ریاضیات به چند کتاب هندسه و ریاضیات جدید و مثلثات و جبر و آنالیز تقسیم شده بود،
در آغاز اولین کلاس جبر و آنالیز، دبیر کوتاه قدی با صورت گرد و موهای کم پشت وارد شد که خیلی شمرده و قاطع صحبت می کرد. خودش را معرفی کرد: داریوش مصطفوی! یک دفعه دوزاری ها افتاد!!
همان داریوش مصطفوی معروف؟ بازیکن تیم های تاج (استقلال امروز) و پرسپولیس و عقاب و البته تیم ملی
که رقابت و تقابلش با محراب شاهرخی در تیم ملی زبانزد بود؟
بله همان داریوش مصطفوی که بعد از تیم عقاب، 2-3 سالی می گذشت، کفش ها را به دیوار آویخته بود
و ضمن شرکت در کلاس های مربی گری، حالا به رشته خودش ریاضیات برگشته و درس می داد. همان ساعات نخست به او گفتیم که بهتر نبود لااقل برای کلاس های ورزش می آمدید؟
ما در دبیرستان شماره 3 خوارزمی دوران متوسطه خود را گذراندیم که به نام "ارشاد" معروف بود،واقع در ایستگاه ارباب مهدی خیابان تهران نو یا همان دماوند، دو زمین خاکی فوتبال داشت (البته نه در حد استاندارد) و 4 زمین والبیال و 3 زمین بسکتبال و تعدادی میزهای پینگ پینگ و دارای ظرفیت بسیار برای کارهای ورزشی .
اما داریوش مصطفوی گویی از دنیای ورزش و فوتبال دلگیر بود و ترجیح داد بی سر و صدا به معلمی و دبیری بپردازد.
به هر حال دبیر خیلی خوبی در جبر بود. یادم هست با چند تا از بچه های کلاس، گنگی داشتیم و مدام حرف می زدیم که یک بار همین داریوش خان، یقه ما را گرفت.
او تازه روش حل معادله درجه دوم را آموزش داده و نامش را هم به اختصار فرمول "ب" یا B گذارده بود.
در میانه شلوغ کاری سر کلاس، ناگهان رفیق ما را مورد پرسش قرار داد که فلان معادله درجه دوم را حل کن.
او شروع کرد از یک راه بسیار ابتدایی و طولانی به حل آن معادله که داریوش خان، دستش را گرفت و با همان قاطعیت همیشگی گفت:
"من به تو فرمول ب (B) یاد دادم..."!!
و ما تا سالها این عبارت را در جاهای مختلف و پرسش های گوناگون به شوخی به کار برده و یاد داریوش خان می کردیم.

و آن فرمول و فرمول های دیگری که داریوش مصطفوی به ما یاد داد و اولین درس جبر و آنالیز تخصصی دبیرستان را برایمان آسان نمود، پایه های ریاضی مان را برای سالهای بعد محکم و قوی گذارد که همواره حتی در دانشگاه هم به کمک مان آمد و بهترین نمره ها را از ریاضی می گرفتیم.
دیگر خبری از او نداشتم تا بعد از انقلاب که به دبیری و ریاست فدراسیون فوتبال رسید و به اذعان بسیاری از فوتبالیست ها، بهترین دوران فوتبال این مملکت در دوران مدیریت او اتفاق افتاد.
همان دورانی که پس از سالها، تیم فوتبال ایران در بازی های آسیایی پکن، اول شد. همان دورانی تیم فوتبال ایران پس از 20 سال در یک ماراتن نفس گیر و باور نکردنی به جام جهانی فوتبال راه یافت با همان مسابقه به یاد ماندنی با استرالیا در ملبورن و آن نتیجه شگفت انگیز 2-2 و آن مربی نجات بخش برزیلی "والدیر ویرا" که همین داریوش خان مصطفوی در یک تصمیم گیری قاطعانه در دو پلی آف آخر ایران در مقدماتی آن جام، او را به سرمربی گیری تیم ایران انتخاب کرد.
درگذشت داریوش مصطفوی برای امثال ما، فقط رفتن یک آشنای قدیمی نبود، بلکه به قول عروس خان مظفر در سریال هزار دستان مرحوم علی حاتمی، گم شدن بخشی دیگر از خاطراتی بود که نوجوانی و جوانی مان را تکمیل می کرد.
یاد رفقایی که چندین سال روی یک نیمکت و در کنار هم می نشستیم و روزگاری داشتیم، برخی شهید شدند مثل سعید مخبری و مطبوع صالح و گلستانی و نادی و ....، برخی از ایران رفتند مثل محمد رضا یا منوچهر هلفروش و آن پسر خاله اش که اسمش یادم نیست، برخی دکتر و مهندس شدند، مانند سعید نوکار و علی محمد همتیان و برخی را هم نمی دانم کجا هستند، مانند حمید رضا مشفقی و ..

تیم ملی
۱
۰
سعید مستغاثی
سعید مستغاثی
مستندساز و کارشناس سینما
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید