
ساختار کویری در کنار فضای شیرین محلی
اگرچه فیلم اوّل رقیّه توکلی یعنی "#مادری" اثر قابل اعتنایی نبود و به نظر آمد #فیلمساز در نخستین تجربه بلند سینمایی خود، گرفتار فضای شبه روشنفکری سینمای ایران شده، اما در دومین تجربه، این کارگردان، گویا خود را پیدا کرده و فیلمی استاندارد، باهویت و قابل تامل ارائه داده است.
شاید از همین روست که فیلم "#مهران" علیرغم نامزدی برای 4 جایزه در سی و سومین #جشنواره فیلم های کودکان و نوجوانان در اواخر مهرماه و اوایل آبان 1399، هیچ جایزه ای (به جز دو جایزه خارج از هیئت داوران از سوی دبیر جشنواره و جایزه شهید بهنام محمدی) دریافت نکرد! و علیرغم قابلیت های ساختاری و محتوایی و برتری نسبت به بسیاری از آثار بخش مسابقه سی و نهمین #جشنواره_فیلم_فجر، برای این جشنواره نیز اساسا پذیرفته نشد!!
یک خانواده کرد اهل مهران در دوران #جنگ_تحمیلی، به دلیل مجروح شدن پدر خانواده در اثر ترکش خمپاره، بنا به توصیه دکتر محمد رضا سلطانی از اهالی یزد که در جبهه مهران حضور دارد، برای درمان، میهمان خانواده او در #یزد می شود.
خانواده ای که به دلیل فوت همسر محمد رضا، تنها شامل پدرش و یک پسر دبستانی به نام مهران است. همسر مرد مجروح کرد نیز با دختر و پسرش "داوین" همراه پدرعازم یزد شده اند. داوین خیلی زود با مهران و دوست نزدیکش، معین رفیق شده و روزها را با هم سپری می کنند. داوین اهل #فوتبال و طرفدار تیم #آرژانتین است و معین هم علاقه شدیدی به فوتبال دارد.
در همین بین، عمه محمد رضا به میدان آمده که برای او همسری انتخاب کرده تا وقتی از #جبهه بازگشت، مراسم عقد و ازدواج را به راه اندازد. اما مهران که از انتخاب کسی به جای مادرش دلخور است، به توصیه خانواده داوین، تصمیم گرفته، خود همسر پدرش و مادر آینده اش را انتخاب کند و این موضوع را با پدربزرگ نیز درمیان می گذارد.
در این مسیر انتخاب همسر و مادر و خواستگاری، ماجراهای طنز آمیز و عین حال تراژیکی بوجود می آید که #رقیّه_توکلی توانسته با پرهیز از پرگویی و همچنین حذف صحنه های اضافی و داستانک های بی ارتباط، یک فیلم جمع و جور حرفه ای ارائه نماید.
در این راه شخصیت پردازی مناسب و بازی های قابل قبول اغلب بازیگران، خصوصا بچه ها به کمک وی آمده و در فضا و معماری شهر یزد، قالب موثری برای طرح موضوع خود پیدا نموده اند. ضمن اینکه مایه زرد رنگ تصویر در طول فیلم، به نوعی فضای کویری مکان رویدادهای فیلم را تداعی کرده که با همراهی لهجه شیرین یزدی و موقعیت های کمیک (که خوشبختانه غلو آمیز نبوده و به قول معروف توی ذوق نمی زند)، تراژدی آوارگان جنگ و همچنین خانواده های جنگ زده و منتظر بازگشت عزیزانشان را تلطیف می کند.
در واقع این ساختار متناسب به خوبی موضوع فیلم را پوشش می دهد که قضیه انتخاب همسر برای پزشک رزمنده در جبهه و همچنین ماجراهای شیرینی که مابین خانواده کرد و پدربزرگ و نوه یزدی اتفاق می افتد به نوعی زندگی در کنار دفاع را به عنوان یک نوع سبک زندگی دوران دفاع مقدس یادآور می گردد.