
برّههایی که همچنان سکوت کرده اند
فیلم "#چیزهای_کوچک" جدیدترین فیلم جان لی هنکاک (سازنده آثاری همچون "نجات آقای بنکس" و "موسس") می توانست یک اثر به یاد ماندنی در سری فیلم های #پلیسی_جنایی خصوصا از نوع "سریال کیلر" تبدیل شود و تنه به فیلم هایی همچون "#سکوت_بره_ها" (جاناتان دمی-1990) و "#هفت" (#دیوید_فینچر- 1995) بزند. چراکه همه مواد و عناصر چنان پرداختی را داراست؛ از یک #قاتل زنجیره ای ناشناخته تا یک #کاراگاه باهوش و کارکشته با گذشته ای میهم و یک #پلیس تازه کار جویای نام و یک متهم به شدت مظنون و همچنین فضای دهه 90 که فیلم های یاد شده را به شدت تداعی می کرد.
قربانیان قاتل فیلم "چیزهای کوچک"، دختران و زنان هستند و همچنان که در نمای افتتاحیه فیلم نشان داده می شود، او زنان تنها را در شب های جاده های خلوت گیر انداخته و خونسردانه به سلاخی آنها دست می زند. اما اگر بوفالوبیل یعنی آن قاتل روانی فیلم "سکوت بره ها"، پوست قربانیانش را می کند و از آنها لباس می دوخت و در این دوخت و دوز، شب پره یا پروانه ای را هم به عنوان امضای خود در گلویشان باقی می گذارد، قاتل فیلم "چیزهای کوچک" خوش ذوق تر است! و حتی پس از چند روز به سراغ قربانی یا قربانیان خود رفته، آنها را به صورت نشسته بر سر میز یا چیزی مثل میز قرار می دهد، حتی آرایش شان می کند و با آنها شام و یا عصرانه با چای صرف می کند!
حالا در این میان #کلاریس_استارلینگ (پلیس جوان فیلم "سکوت بره ها") در این فیلم هم همان پلیس جوان لس آنجلسی به نام جیم باکستر (#رامی_مالک) است و یک جو دیکن (#دنزل_واشنپگتن) هم وارد ماجرا می شود، یعنی همان کاراگاه با سابقه مبهم که تجارب زیادی در شکار قاتلان زنجیره ای دارد و می تواند با تسامح، جایگزین #هانیبال_لکتر در این ماجرا شود. همه چیز جور جور است و شخصیتی روانی به نام آلبرت اسپارما (#جرد_لتو) هم وجود دارد که بیش از همه مورد ظن و شک قرار گرفته که می تواند همان "#بوفالوبیل" قصه باشد، خصوصا با رفتاری بسیار شک برانگیز و ساکن خانه ای تاریک و وهم انگیز و با وسایلی مانند تکه روزنامه های خاص از خبرهای قتل های مختلف و ....
اما درست لحظاتی که همه چیز با این عناصر و مواد در حال شکل گیری است، ناگهان داستان به ورطه ای دیگر غلطیده و شکل و شمایل فیلم "هفت" را به خود می گیرد.
حالا دیگر جیم باکستر حکم دیوید میلز فیلم "هفت" را پیدا می کند و اسپارما هم گویا همان جان دو است که قربانیانش را به ترتیب و با الهام از هفت گناه کبیره مندرج در متون الهیات مسیحی به قتل می رساند و برای دو گناه آخر، کاراگاه جوان میلز را با خود به دشتی باز کشانده و گناهان ششم و هفتم را توسط خود او اجرا می کند. اسپارما هم در فیلم چیزهای کوچک"، باکستر را برای یافتن جسد آخرین قربانی به دشت و صحرایی نامعلوم می کشاند و جو دیکن مثل همان کاراگاه کهنه کار و در حال بازنشستگی یعنی ویلیام سامرست، در تعقیب آنهاست تا مثلا باکستر را از دام اسپارما خلاص کند.
با وجود همه این عوامل و عناصر که باعث شده حتی فراتر از تصور و پیش بینی مان، انتظار بکشیم، اما اتفاقی نمی افتد و ماجرا بازهم با گناهکاری سیاهپوستی که تا آن لحظه تصور می کردیم به طور استثنایی در یک فیلم مورد پسند "فصل جوایز"، عنصر درجه یک و کنشگر اصلی فیلم شده، به پایان می رسد و بازهم علیرغم فضاسازی قابل قبول فیلم، اما بنا به آنچه تم "فصل جوایز" امسال به نظر می رسد، کاراکتر سیاهپوست نمی تواند ویژگی های یک قهرمان آمریکایی را داشته باشد حتی اگر از چهره بسیار مثبتی همچون دنزل واشینگتن استفاده کرده باشند. آنچه که مثلا در مورد تام هنکس یا براد پیت و یا جرج کلونی و نیکلاس کیج و ... هیچگاه اتفاق نیفتاده و آنها حتی در شکل و شمایل ضد قهرمان هم خصوصیات قهرمان و انسان های مثبت فیلم ها را بروز داده اند. همچون کلارک گیبل ملقب به "سلطان" که در دوران بازیگری اش، اجازه نمی داد که چهره و تیپ و حتی آن یک دسته مویی که توی پیشانی اش می ریخت، به هم بخورد!
شاید به همین دلیل بوده که گویا جان لی هنکاک، فیلمنامه "چیزهای کوچک" را 30 سال پیش نوشته و کارگردان های معروف متعددی قصد ساخت آن را داشته اند از استیون اسپیلبرگ گرفته تا کلینت ایستوود و وارن بیتی و دنی دوویتو و ... هر کدام پا پس کشیدند تا اینکه خود هنکاک با تغییرانی در فیلمنامه (احتمالا همین ناقص کردن پایان فیلم و منفی کردن نقش کاراکتر سیاهپوست) بوسیله برادران وارنر ، آن را در سال 2019 کلید زد.
در صحنه ای از فیلم، وقتی جو دیکن در ادامه تحقیقات قتل ها، از باکستر درباره یکی از مقتولین که کالبد شکافی شده، سوال می کند آخرین غذایی که مقتول خورده چه بوده، باکستر با تعجب سوال می کند که این چه اهمیتی دارد؟ و جو پاسخ می دهد "چیزهای کوچک" اهمیت دارند، "چیزهای کوچک " باعث می شوند گیر بیفتید. طرفه آنکه نویسنده و کارگردان این فیلم علیرغم همه این جزییات و حتی عنوان فیلم، اصلا به "چیزهای کوچک" اهمیت نداده است!