

شاید تا پیش از این روزهای غم انگیز و دردبار، این سوال بزرگی برای برخی از صاحبان فکر و اندیشه و تعقل بود:
اینکه چگونه مخترع دینامیت به عنوان یک سلاح خطرناک کشتار و همچنین صاحب بزرگترین زرادخانه های اسلحه در آستانه جنگ جهانی اول یعنی آلفرد نوبل، بنیاگذار جایزه صلحی شد که هر سال به نام او به فردی اعطا می گردد که گویا صلح طلب ترین فرد در آن سال بوده؟!
اما حالا که حدود 24 روز از فاجعه غزه گذشته، فاجعه ای که طی آن بیش از 4000 کودک و حدود 8000 نفر انسان بیگناه اعم از زن و مرد و پیرزن و پیرمرد بی دفاع در زیر بمباران های رژیم صهیونیستی دفن شده اند، ولی صدای حتی یکی از این برندگان جایزه صلح نوبل که در قید حیات هستند، درنیامد، پاسخ آن سوال روشن تر شده است.
واقعا در جهان امروز کدام واقعه تکان دهنده تر و دهشتناک تر از کشتار هزاران کودک و زن و مرد و بمباران بیمارستان ها و مدارس و مساجد و کلیساها و ... قتل عام مردمی که بیش از 16 سال در محاصره بوده و 75 سال است که در زیر چکمه های جامعه به اصطلاح جهانی له شده اند؟!
آیا این فجایع برای برندگان جایزه نوبل حتی قابلیت صدور یک پیام را هم نداشت؟ که حتی بگویند هم مقاومت و دفاع در برابر اشغال را محکوم می کنند و هم کشتار مردم بی پناه را؟!
آن هم در شرایطی که علاوه بر کشورهای اسلامی، حتی خیابان های لندن و پاریس و بارسلون و برلین و رم و دیگر شهرهای اروپا و آمریکا از اعتراض مردم به رژیم صهیونیستی و جنایاتش در غزه می لرزد.
حتی یهودیان آمریکا، بنای کنگره را به اشغال خود درآوردند تا بر سر صهیونیبست ها فریاد کشند که "به نام ما جنایت نکنید"
یعنی این حضرات صلح طلب که بایستی جایزه شرورترین و زذل ترین افراد به آنها اعطا گردد، حتی در حد بایدن و ترودو و مکرون و سران متهم غرب نیز مایه نداشتند که حداقل زوزه ای بکشند و ظاهر صلح طلبی خود را حفظ کنند!
البته برخی از این برندگان جایزه صلح،
خود عامل اصلی جنایات کشتارهای دسته جمعی بودند مانند آنگ سان سوچی، قصاب میانمار،
و برخی هم خود در زمانی دیگر ملت فلسطین را به خاک و خون کشیدند، تروریست هایی مثل شیمون پرز و اسحاق رابین و مناخیم_بگین و ...
و برخی دیگر از طراحان بین المللی جنگ به شمار آمده اند مانند هنری کیسینجر
برخی هم که عروسک های خیمه شب بازی صهیونیست ها بودند مانند همین نمونه های داخلی (تصویر زیر؛ تبریک وزیر اطلاعات اسراییل به نرگس محمدی تازه ترین برنده جایزه نوبل)
