
"... تنها سر بزنگاههاست که معلوم میشود هر فرقه و هر کس چند مَرده حلاج است و تنها سر پل های خر بگیری است که میتوان بدقت نیروهای دوست و دشمن را بررسی کرد. و چنین شرایطی اخیراً به مناسبت جنگ خاورمیانه پیش آمد و مهرهها را نشان داد و داغها را بر پیشانیها زد آنچنانکه پاک کردنش با گُه خوردن نامه هم میسر نیست.
به قول امه سه زر "همه این حیوانات رنگارنگ، لشکریان جرّار استعمارند؛ همهشان برده فروشند و همهشان به انقلاب بدهکار"
خوب. چرا این بشردوستان اینطور به دست و پا افتادهاند؟ چرا یکمرتبه این جوری همبستگی عمومی با اسرائیل تظاهر کرد؟ جواب، ساده است... یک مشت زورگو به کمک سرمایههای بینالمللی و به برکت سازمانهای تروریستی صهیون و "هاگانا"، خاک فلسطین را اشغال کردهاند و یک میلیون ساکنان آن را بیرون ریختهاند ... مرتب ذره ذره از خاک اعراب را تصرف میکنند..."
این نوشته های مرحوم جلال آل احمد است که در کتاب "سفر به ولایت عزراییل" به سال 1347 منتشر کرد. سالهایی که رژیم صهیونیستی هر بلایی بود را به سر ملت فلسطین می آورد و به قول امه سزر (شاعر، نویسنده و انقلابی جزیره مارتینیک) " همه این لشکریان جرار استعمار"، حامی اسراییل تجاوزگر و علیه فلسطین اشغال شدند.
از همین روی مرحوم جلال آل احمد اسمش را "سر پل خر بگیری" گذارد. یعنی جایی که همه آن شعر و شعارهای آزادی خواهی و دمکراسی و حقوق بشر و سوسیالیسم و برابری انسان ها و ... رنگ باخته، پرده از چهره ها بر افتاده و مشخص گردید که "همه این حیوانات رنگارنگ، لشکریان جرّار استعمارند"!
گویی مرحوم آل احمد 55 سال پیش، این حرف ها را برای امروز زده است. حالا هم انگار مجددا برای بسیاری از افراد و گروه ها و رسانه ها و حکومت ها، این "سر پل خر بگیری" فرا رسیده است. دیگر نیازی نیست برای اثبات حمایت و وابستگی فرد یا گروه یا رسانه و یا موسسه و سازمانی به اسراییل و صهیونیسم، در پی اسناد و مدارک و شواهد باشیم و بخواهیم اثبات کنیم که همه این ادعاهای پوشالی آزادی و حقوق بشر و انسان دوستی و .... از زیر گور چه کسی بر خاسته است.
اینک همه آنهایی که طی 16 سال محاصره و تنگنای بی سابقه ای که رژیم صهیونیستی برای غزه بوجود آورده، ساکت و خاموش بوده و نوعی سکوت مرگبار گورستانی را پیشه نمودند، حالا که مردم مقاوم غزه در صدد پاسخگویی به گوشه ای کوچک از فجایع اسراییل برآمده اند، زبان باز کرده و از مظلومیت اسراییلی ها می گویند؛ اینکه گردهمایی ترنس ها به هم خورده و به برخی شهرهایشان حمله شده و ... و اشک تمساح می ریزند!
همه جبهه متحد صهیونیسم از چپ و راست
به قول امه سزر در این عرصه،"همه آن حیوانات رنگارنگ" حضوردارند؛ از رسانه های زنجیره ای مانند صدای آمریکا و رادیو فردا و بی بی سی و دویچه وله و یورو نیوز و رادیو زمانه و "من و تو" و ایران اینترنشنال و ... گرفته تا نشریات به اصطلاح مستقل همچون وال استریت ژورنال و گاردین و نیوزویک و نیویورک تایمز و نول آبزرواتور و ... و تا رسانه های پیشانی سفید تر مثل رویترز و واشینگتن پست و ... و گروههای مختلف داخلی و خارجی و ... و سرکرده های اغتشاشگران سال گذشته و مدعیان شعار "زن زندگی آزادی" و ...
این در حالی است که یکی از همان رسانه ها، اگرچه با هدف محکوم کردن حماس و مردم غزه، اما موقعیت غزه را چنین توصیف کرد:
"... غزه دیشب را در تاریکی به سر برد، در حالی که مدام بمباران میشد. اسرائیل اعلام کرده که راه ورود سوخت و کالا به غزه را میبندد. مشکل آب آشامیدنی همواره حاد بوده و اینک حادتر میشود. رسانهها کمتر از آنچه بر مردم غزه میگذرد، گزارش میکنند.
به غزه بزرگترین زندان بدون سقف دنیا میگویند. این زندان با ۱,۹۲ میلیون جمعیت (برآورد سال ۲۰۲۰) تنها ۳۶۰ کیلومتر مربع وسعت دارد،غزه متراکمترین جای دنیا است: ۵۳۲۸ نفر در هر کیلومتر مربع. نصف اهالی کودکاند. تنها ۱۰ درصد جمعیت به آب آشامیدنی تمیز دسترسی دارند. در چنین وضعیتی میتوان تجسم کرد وضع بهداشت و رسیدگی به حال مجروحان که دم به دم بر تعداد آنان افزوده میشود، چگونه است. هیچ چیزی این حد از ستم بر مردم غیرنظامی را توجیه نمیکند.
(در طی این سالها) مردم عملا در میان خرابهها زندگی میکنند. خانهها خراب میشوند و مردم با عجله اتاقکهایی با بلوکهای سیمانی درست میکنند. آلونکها در طول تابستان وحشتناک گرم هستند و در طول زمستان وحشتناک سرد. با هر جنگی شیرازه زندگی فلاکتبار از هم میپاشد. ویرانهها ویرانتر میشوند، مدرسهها که هر یک حدود ۱۰۰۰ نفر محصل دارند بسته میشوند، مرکزهای درمانی از کار میافتند.
اسرائیل گفته که مردم غزه به پناهگاهها بروند. به کجا؟ در جنگهای قبل بخشی از آنان به مدرسهها پناه میبردند. در هر کلاس ۵ خانواده. مدرسهها هم در امان نیستند.مردم غزه روزها و ماهها و سالهای سختی را گذراندهاند..."
کشتار در غزه، تبریک به برنده جایزه نوبل!
حالا در چنین شرایطی وقتی "گیلا گاملیال"، وزیر اطلاعات دولت نتانیاهو و به دنبالش فعالان به اصطلاح مدنی در داخل و خارج کشور، بردن جایزه «صلح» نوبل را به نرگس محمدی تبریک می گویند، بهتر در می یابیم که ماجرای صلح نوبل از کجا می آید و افسار آن به اصطلاح فعالان مدنی در دست کیست!
اگرچه قبلا هم جنایتکاران صهیونیست، مانند اسحاق رابین و شیمون پرز و مناخیم بگین و ... که در قتل عام و نسل کشی انسان ها، روی چنگیز و هیتلر و نرون را سفید کرده بودند و قصاب دیگری به نام "آنگ سان سوچی" که هزاران مسلمان روهینگیایی در میانمار را از دم تیغ گذرانید، به پاس فجایعی که آفریدند، جوایز متعدد صلح نوبل دریافت کردند. گویا هر کسی که در این کره خاکی بیشتر مسلمانان را بکشد، از جوایز صلح بیشتری برخوردار می شود!
اینک دولت های آلمان و انگلیس، افسار پاره کرده، نقاب های بشر دوستی و آزادیخواهی را از چهره برداشته و بدون هیچگونه پرده پوشی اعلام کرده اند هر فرد یا گروهی در حمایت از فلسطین راهپیمایی برگزار نماید، به آن حمله خواهند کرد. اینک همه احزاب چپ و راست آلمان رسما اعلام کرده اند که در کنار اسراییل قرار دارند.
مرحوم آل احمد در بخش دیگری از کتاب سفر به ولایت عزراییل نوشته:
"... از خرد و کلان و چپ و راست، چه نژادپرست و چه ضد عربند! .... دست چپیها! حضراتِ «وجدان جهانی»، آنهایی که در مغز پوسیدۀ خود فکر میکنند که «رسالت» دفاع از حق را در تمام دنیا دارند. همه آنها یکمرتبه به میدان ریختند. از سارتر گرفته تا کرگدنی یا خوکی "اوژن یونسکو" نام که وقاحت را به نهایت رساند..".
حالا برخی از اغتشاشگران سال گذشته ایران و اسطوره ها و حامیانشان مانند حسین رونقی (که به دروغ گفت پایم را شکستند و بعد با بدن سالم جلوی دوربین ها قرار گرفت) و تقی رحمانی (شوهر نرگس محمدی که خود را فعال حقوق بشر می داند!) و مادر نیکا شاکرمی (که به همراه خواهرش، واضح ترین اسناد درباره خودکشی دخترش را نادیده گرفت و او را به دروغ کشته شده در اغتشاشات معرفی نمود!!) هم پته خود را به روی آب انداخته و از تروریست های اسراییلی حمایت کرده اند و تازه یادشان افتاده که کشتار زنان و کودکان یعنی چی؟
معنی و مفهوم بشر در یک سند صهیونیستی
البته براساس فرهنگ جهودان صهیونیست که در متن موسوم به "پروتکل های دانشوران صهیون" هم آمده، آنها همه افراد دنیا به جز خودشان را با کلمه "گوییم" (غریبه یا حیوان) خطاب می کنند که آن را از هیچ گونه حقوقی برخوردار نمی دانند و حقوق بشر فقط درباره خودشان تعریف می شود، نه برای سایر انسان ها که از نظرشان "گوییم" خوانده شده اند.
حالا این کاسه لیسان صهیونیسم که همه قتل عام ها و تجاوزات و کودک کشی صهیونیست ها را نادیده گرفته، (لابد به دلیل آنکه قربانیان را براساس همان اعتقاد صهیونیست ها، "گوییم" به شمار آورده)، به خاطر انتقام بخش کوچکی از آن همه جنایت، زبان باز کرده و تجاوز به زنان و کشتن کودکان را محکوم می کنند!
این در حالی است که حتی در ویدیوی انتشار یافته در برخی شبکه های اجتماعی (که حتی صفحه اینستاگرامی "من و تو" نیز آن را بازتاب داد) ، یکی از اعضای گروه حماس که به خانه یک پیرزن اسرائیلی و پرستارش رسیده، آنها را در امان اعلام کرده و میگوید:
«این صحنهای که امروز در مقابل خود می بینید، دستور پیامبر به ما است، به مسلمانان و مجاهدان، اینکه زنان را نکشند، بچهها و معلولان را نکشند... ما امروز دستور رسول الله را اجرا کردیم، با جنگجویانشان جنگیدیم ولی زن ها و کودکانشان را سالم رها کردیم...."
اما صهیونیست ها در طول تاریخ 75 ساله رژیم اسراییل، به کودک کشی و زن کشی مشهور شدند تا جایی که چندین بار مجامع بین المللی از جمله سازمان ملل علیرغم همه فشارها و وتوها و لابی گری ها، آن رژیم را "جنایتکار جنگی" خواندند.
همه عوامل نمایش به جلوی پرده آمده اند
اینک مشخص گردید همه ادعاهای کانون های به اصطلاح حقوق بشری و عفو بین الملل و فعالان به اصطلاح مدنی و ... که آن گونه برای دستگیری اغتشاش گران در ایران، گریبان چاک کرده و یقه دراندند و همه آن بیانیه ها و امضاها و داد و بیدادها و غوغاها و .... کشک بود و پشیزی ارزش نداشت.
اینک آن نمایش ها به پایان رسیده و همه بازیگران و عوامل و حتی جاروکش های صحنه (که بیشتر از همین ریزه خواران داخلی هستند) جلوی پرده آمده، نمایش را رها کرده و حنجره می درانند.
مرحوم جلال آل احمد در ادامه همان کتابش نوشت:
"... اما پس از اینکه دهن اینها از عربده کشی کف کرد، آنوقت صاحبکارهای اصلی که سر نخ به دستشان است وارد گود شدند.... مطبوعات بورژوا و ارگانهای پول و منفعت از دوش این روشنفکران چپ! بالا رفتند. حضرت بارون ادمون دو روچیلد دبیرکل اتحادیه طرفداران اسرائیل در میتینگهای هیستریک و راسیستِ ضد عربی در کنار نامدارترین عناصر دست چپ قرار گرفت. همه با هم به کمک اسرائیل متمدن، به جنگ اعراب جاهل و وحشی! شتافتند..."