بی اختیاری ادرار زمانی رخ می دهد که فرد کنترل مثانه خود را از دست می دهد. در برخی موارد، فرد ممکن است محتوای مثانه خود را به طور کامل تخلیه کند. در موارد دیگر، وی ممکن است نشت جزئی را تجربه کند. این شرایط با توجه به دلیل شکلگیری آن ممکن است موقتی یا مزمن باشد. افراد بسیاری بی اختیاری ادرار را تجربه می کنند و این شرایط بین زنان 50 ساله یا پیرتر شایعتر است. با این وجود، بی اختیاری ادرار می تواند هر فردی را تحت تاثیر قرار دهد. با افزایش سن، عضلاتی که از مثانه پشتیبانی می کنند به طور معمول تضعیف می شوند که می تواند به بی اختیاری ادرار منجر شود. مشکلات سلامت مختلف نیز می توانند موجب این شرایط شوند. علائم بی اختیاری ادرار می توانند از خفیف تا شدید متغیر باشند و می تواند نشانه ای از سرطان، سنگ های کلیه، عفونت یا بزرگ شدن پروستات باشد. اگر بی اختیاری ادرار را تجربه می کنید، بهترین اقدام مراجعه به پزشک است. این شرایط می تواند در زندگی روزانه فرد اختلال ایجاد کرده و به حوادث احتمالی منجر شود. پزشک می تواند این که آیا دلیلی جدی در پس بی اختیاری ادرار قرار دارد یا خیر را مشخص کند. انواع بی اختیاری ادرار بی اختیاری ادرار به سه نوع کلی تقسیم می شود. شما می توانید به طور بالقوه بیش از یک نوع از آن را همزمان تجربه کنید. بی اختیاری ادرار تنشی بی اختیاری ادرار تنشی به واسطه انواع خاصی از فعالیت های بدنی ایجاد می شود. به عنوان مثال، شما ممکن است کنترل مثانه خود را در موارد زیر از دست بدهید: ورزش کردن سرفه کردن عطسه کردن خندیدن چنین فعالیت هایی روی عضله اسفنکتر که ادرار را در مثانه نگه می دارد، تنش ایجاد می کند. تنش افزوده شده می تواند عضله را وادار به آزادسازی ادرار کند. بی اختیاری ادرار فوریتی بی اختیاری ادرار فوریتی زمانی رخ می دهد که فرد کنترل مثانه را پس از تجربه یک نیاز شدید و ناگهانی به دفع ادرار از دست می دهد. زمانی که این نیاز شکل می گیرد، فرد ممکن است حتی قادر نباشد تا خود را به توالت برساند. بی اختیاری ادرار سرریزی بی اختیاری ادرار سرریزی زمانی رخ دهد که فرد مثانه خود را هنگام دفع ادرار به طور کامل تخلیه نکرده باشد. بعدا، مقداری از ادرار باقیمانده ممکن است از مثانه نشت کند. علت بی اختیاری ادرار دلایل بالقوه بسیاری برای بی اختیاری ادرار وجود دارند که از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره کرد: ضعف عضلات مثانه ناشی از افزایش سن آسیب جسمی به عضلات کف لگن بزرگ شدن پروستات سرطان