دیشب سر پست نشسته بودم. هوا گرم بود. پاییز آمده، ولی بندر هنوز تابستانیست.
سرم را با گوشی گرم کرده بودم؛ کمی مقاله، کمی فیلم، خلاصه هر کاری میکردم جز پست دادن و حواسم به اطراف بودن.
تا چشمم افتاد به یک تراکتور.
چند دقیقهای به چرخش نگاه کردم و با خودم گفتم: شاید زندگی هم شبیه همین چرخ باشد.
حافظ چه خوب گفته:
«دورِ گردون گر دو روزی بر مرادِ ما نرفت
دائماً یکسان نباشد حالِ دوران، غم مخور»

ما آدمها همه سوار یک چرخیم؛ فقط چرخ بعضیها کوچکتر است و بعضیها بزرگتر.
یکی کمتر بالا میرود، اما پایین آمدنش هم آرامتر است. یکی خیلی بالا میرود و طبیعتاً وقتی پایین میآید، بیشتر هم درد میکشد.
شاید برای همین است که نباید زندگی آدمها را با هم مقایسه کرد. هرکسی چرخ خودش را دارد و ظرفیت خودش را برای بالا و پایین رفتن.
گاهی بالاییم و فکر میکنیم قرار است همیشه همانجا بمانیم.
گاهی پایینیم و فکر میکنیم دیگر هیچوقت بالا نمیرویم.
ولی چرخ، کار خودش را میکند.
میچرخد.
فقط امیدوارم وقتی پایینیم، یادمان باشد که هنوز تمام نشده.
#س.باربد